Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/5685 K.2021/5640

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen hallerde fiil suç olmaya devam ettiğinden uzlaşma kapsamında olmayan bir suçtan ceza verilmesine yer olmadığına verilse bile uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı, uzlaşma kapsamında olmayan 5237 sayılı TCK’nın 86/2 ve 3-a-e maddeleri kapsamında yaralama suçu ile aynı Kanun’un 106/2-a maddesindeki nitelikli tehdit ve tek başına işlendiği takdirde uzlaşma kapsamında olan TCK’nın 151/1 maddesindeki mala zarar verme suçu ile birlikte işlendiği takdirde 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı,

CMK’nın 251. maddesi uyarınca tek başına işlendiği takdirde basit yargılama usulüne tabi olan TCK’nın 86/2 ve 3-a-e maddeleri kapsamındaki yaralama suçu ile birlikte basit yargılama usulü kapsamında olmayan nitelikli tehdit ve mala zarar verme suçları da işlendiğinden CMK’ınn 251/8 maddesi uyarınca basit yargılama usulünün uygulanamayacağı anlaşılmakla tebliğnamede bu gerekçe ile bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında müşteki ...’e yönelik 27/04/2014 ve 21/05/2014 tarihli kasten yaralama, müşteki ...’e yönelik 20/05/2014 tarihli kasten yaralama suçundan verilen hükümler incelendiğinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında mala zarar verme, müşteki ...’e yönelik 21/05/2014 tarihli tehdit suçundan kurulan hükümler incelendiğinde;

1-Sanığın, anne ve babası olan müştekilere ait evin camını, televizyonunu kırarak mala zarar verme suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 167/1-b maddesi gereğince cezaya hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanığın 21/05/2014 tarihinde, elindeki taş ile müşteki Hanefi’ye “Seni öldüreceğim” diyerek tehdit etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 106/2-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,