Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/12565 K.2022/8616

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 7/2. ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 142/1-b. ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 491/4, 55/3 ve 81/2. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/2. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu ve bu suç yönünden CMK'nın 253. ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanunun belirlenmesi gerekirken;

belirtilen şekilde bir karşılaştırma yapılmadan, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden müştekiler ve hükümlüye usulüne uygun uzlaşma teklifi yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,