Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/12884 K.2021/18470

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu bir adet mangalın çalındığı pasaj içinin bina eklentisi vasfında olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin (suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan) 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un açıktan hırsızlığı düzenleyen 141. maddesinden hüküm kurulması,

2-Ceza uygulaması sırasında, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin aynı Kanun’un 31. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

3-Suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinin yollamasıyla kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesine ilişkin olarak TCK'nın 50/1. maddesinin uygulanmamasına esas geçmişte hapis cezası var ise de, ...Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10.12.2014 tarih, 2014/744 Esas ve 2014/811 Karar sayılı ilamına konu cezanın kısa süreli erteli hapis cezasından ibaret olduğunun anlaşılması karşısında, anılan ilamdaki hapis cezasının TCK'nın 50/1. maddesi gereğince uygulama yapılmasında zorunluluk olup olmadığı araştırılarak kısa süreli hapis cezasının buna göre yeniden adli para cezası veya tedbirlerden birisine çevrilip çevrilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

4-5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesine göre, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun’un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,