Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/13379 K.2022/8924

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinden yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3000 TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 1320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Hırsızlık suçundan dolayı hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK'nın 142/1-b maddesi yerine 142/1-e olarak gösterilmesi, yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerine uyan nitelikli hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanınn türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.12.2011 ile deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 26.12.2013 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek; suç tarihi olan 21.08.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,