Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/15211 K.2022/10570

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Sanık ...’nun temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık tarafından 10.04.2018 tarihinde verilen eski hale getirme ve temyiz istemine ilişkin dilekçede; temyiz hakkının geri verilmesini istediğinin belirtildiği, eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesine göre hükmü temyizin incelemekle görevli Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu, bu nedenle mahkemenin 02.05.2018 tarih, 2015/367 Esas 2016/354 Karar sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın talimat mahkeme ifadesinde beyan ettiği adresine usulüne uygun olarak 8.8.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen tebliğden itibaren bir haftalık süre geçtikten sonra 27.04.2018 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak sanığın temyiz isteminin REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Gerekçeli karar başlığında 19/05/2015 olan suç tarihinin 29/05/2015 olarak gösterilmesi yerinde giderilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiştir.