Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/20214 K.2022/16428

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre, karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen olayda, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar ve tanık beyanları arasında farklı beyanlar bulunduğu gözetilerek, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenip işlenmediği, kasten yaralama suçunda bu hususun tespit edilememesi halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 Esas ve 2002/367 Karar sayılı kararı gereğince şüpheli kalan bu husus nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan ilamın Çocuk Mahkemesine ait olması, adli sicil kaydındaki suç tarihi bilgisine göre de 5237 sayılı Yasa'nın 58/5. maddesinin denetimi açısından tekerrüre esas alınan hükümlülüğün ve diğer kayıtların infaz tarihlerini gösterir onaylı suretinin istenmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi,