Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/22806 K.2023/9192

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2013 tarihli ve 2013/1813 soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-d-h, 53/1, 63/1 ve sanık ... hakkında 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2013 tarihli ve 2013/139 Esas, 2013/423 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hakkında kasten yaralama suçundan, şikâyet yokluğundan düşürülmesine; tehdit suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan netice cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; sanık ... hakkında hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2013 tarihli ve 2013/139 Esas, 2013/423 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı ile sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.02.2018 tarihli ve 2015/2388 Esas,2018/1524. Karar sayılı kararı ile;

"I-Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıkların 18/02/2013 günü 45 ... 1622 plaka sayılı araç ile birlikte eğlenmek amacıyla Dikili ilçesine gittikleri dönüşte 19/02/2013 günü saat 03.30 sıralarında Soma ilçesine giriş yaptıkları sırada aracın yakıtının bitmek üzere olması sebebiyle, sanıklardan ...'nin benzin istasyonunun aile dostları ...’a ait olduğunu, ücretsiz otogaz alabileceğini söylemesi üzerine aracı kullanmakta olan ...'ın ...

Petrol adıyla faaliyet gösteren benzin istasyonuna girdiği, sanıklar ... ve ...'ın araçtan indikleri, sanık ...'nin benzin istasyonunda pompacı olarak çalışan ...'den parasını istasyon sahibi olan ... isimli şahsın ödeyeceğini belirtmek suretiyle 100.- TL'lik otogaz doldurmasını istediği, ...'in bu talebi kabul etmemesi üzerine sanıklar ... ile ...'ın ... ile tartıştıkları ve sanık ...'nin parasını vereceğim diyerek 20 TL'lik oto gaz doldurmasını istediği, bunun üzerine pompacı ...'in de 20.-TL lik otogaz doldurduğu, otogazın doldurmasından sonra sanık ...'nin pompacı ...'e "bunun parasını ... versin" diyerek,

aldığı oto gazın bedelini ödemediği, sanık ...'nin otogaz bedelini ödememesi üzerine yine tartışmanın yaşandığı, bu tartışma esnasında lavaboda bulunan diğer pompacı mağdur ...'ın geldiği ve 20 TL'lik otogaz parasını istemesi üzerine, sanıklar ... ile ...'ın, mağdur ...'ı masada bulunan pet şişe ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları ayrıca sanık ...'nin cebinden ele geçirilemeyen bıçağı çıkartarak mağdura doğrulttuğu, sanıkların daha sonra aldıkları otogaz bedelini ödemeden ayrıldıkları olayda;

sanıkların atılı yağma suçundan mahkûmiyetleri yerine, suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de

1. Sanık ... hakkında Soma Sulh Ceza Mahkemesinin 15.05.2009 tarih ve 2008/529-421 Karar sayılı hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması yerine kesin mahiyette olması nedeniyle tekerrüre esas olmayan hükümlülüğün alınması,

2. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak biçimde, mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıkların savunmasını yapmak üzere görevlendirilen zorunlu savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, yeterli ödeme gücü olmayan sanıklara, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

3. 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2018 tarihli ve 2018/128 Esas, 2018/398 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-d-h, 168/3 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2018 tarihli ve 2018/128 Esas, 2018/398 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı ile sanıklar ve müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.01.2021 tarihli ve 2019/770 Esas,2021/1083. Karar sayılı kararı ile;

"Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre, olay günü gece 03.30 sıralarında araçlarının yakıtı biten sanıkların, benzin istasyonuna gelerek pompacı olarak çalışan mağdur Metin’den parasını işyeri sahibi ...’ın ödeyeceğini söyleyerek 100 TL'lik otogaz istedikleri, aldıkları olumsuz yanıt üzerine, bu sefer de 20 TL'lik otogaz almak istediklerini, parasını vereceklerini söyleyerek otogazı araca yüklettikleri ancak ücretini ödemeden ayrıldıkları olayda;

I. Sanıkların özgülenen kastına göre hakkında TCK'nın 150. maddesinin 2.fıkrasına göre indirim hükümlerinin uygulanması gerektiği düşünülmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

II. Sanık ...’nin babası ...’nin 23.05.2013 tarihli celsede, olaydan 20-25 gün sonra işyeri sahibi ...’a 20 TL ödedim’ şeklindeki beyanı karşısında; mağdura zararının ne zaman giderildiği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1 ya da 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek yerinde olmayan gerekçe ile TCK'nın 168/1. maddesiyle uygulama yapılması,''

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2021 tarihli ve 2021/104 Esas, 2021/144 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-d-h, 150/2, 168/1, 53, 63 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, 2. Sanığın mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığına,

C. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların olay günü eğlenmek amacıyla Dikili ilçesine gittikleri, dönüşte saat 02.00 sıralarında Soma ilçesine giriş yaptıkları sırada, aracın otogazının bitmek üzere olması sebebiyle, sanık ...'un olayın gerçekleştiği benzin istasyonununun, arkadaşına ait yer olduğunu belirterek bu yerden ücretsiz otogaz alabileceğini söylemesi üzerine, ...

Petrol adıyla faaliyet gösteren benzin istasyonuna gittikleri, sanıkların araçtan indikleri ve sanık ...'un benzin istasyonunda pompacı olarak çalışan tanık M.U'dan parasını istasyon sahibi olan ... isimli şahsın ödeyeceğini belirtmek suretiyle 100,00 TL'lik otogaz doldurmasını istediği, tanığın bu talebi kabul etmeyerek sanıklara 100,00 TL'lik oto gazı vermediği, bunun üzerine sanıkların, tanık ile tartıştıkları ve sanık ...'un parasını vereceğim diyerek 20,00 TL'lik oto gaz doldurmasını istediği, bunun üzerine tanığın 20,00 TL'lik otogaz doldurduğu,

ardından sonra sanık ...'un, tanığa "bunun parasını ... versin" diyerek aldığı oto gazın bedelini ödememesi üzerinde yeniden tartışmanın başladığı ve bu tartışma esnasında lavobada bulunan ve pompacı olarak görev yapan mağdur ...'in olay yerine geldiği ve 20,00 TL'lik otogaz parasını sanıklardan istediği,ardından sanıkların mağdur ...'e yönelik elleri ile vurdukları sanık ...'un ele geçirilemeyen kelebek diye tabir edilen bıçağı cebinden çıkartarak mağdura doğrulttuğu ve aldıkları otogazın bedelini ödemeden olay yerinden ayrıldıkları anlaşılmıştır.

2. Soma Devlet Hastanesince düzenlenen 21.02.2013 tarihli rapora göre mağdurun burunda morluk, üst dudakta morluk olacak şekilde gerçekleşen yaralanma nedeniyle hayati tehlike geçirmeyecek, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

3. Tanık M.U'nun mağdur anlatımını destekler nitelikteki beyanı dosya içerisine alınmıştır.

4. Hukukî Süreç başlığı altında (3), (5) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarının gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Kararın Usul Ve Yasaya Aykırı Olup, Sanıkların Mahkûmiyeti İçin Yeterli Delil Bulunmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Mağdurun aşamalarda özde değişmeyen istikrarlı ve tutarları iddiaları, bu iddiaları doğrulayan 21.02.2013 tarihli raporu, sanıkların tevilli savunmaları ve tanık beyanları ile Hukukî Süreç başlığı altında (3), (5) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmları karşısında, sanıkların eylemlerinin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suçun Unsurlarının Oluşmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun' un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mağdurun aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, tanık beyanları, sanıkların tevil yollu savunmaları karşısında; sanıkların eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Vesaire Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2021 tarihli ve 2021/104 Esas, 2021/144 Karar sayılı kararı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,