Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/23930 K.2023/9531

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2016 tarihli ve 2016/13 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli yağmaya suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d) ve (h) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca, sanıklar hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları ayrıca sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ...

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2017 tarihli ve 2016/32 Esas, 2017/283 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d) ve (h) bentleri, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci,

ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar ... ve ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2017 tarihli ve 2016/32 Esas, 2017/283 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafileri ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 20.06.2018 tarihli ve 2018/1 Esas, 2018/1459 Karar sayılı ilâmıyla.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümler kaldırılarak, sanıklar hakkında, nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d) ve (h) bentleri, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, mağdurlar ... ve ...'e yönelik 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci,

ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar ... ve ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanıklar ... ve ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Orantılılık ilkesine aykırı şekilde mahkumiyet hükmü kurulduğuna, 2. Suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair somut delil bulunmadığına ilişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Alt sınırdan uzaklaşılarak mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna, 2. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ...'ın olay tarihinden önce sanık ...'ya 250,00 TL borç para verdiği, parayı geri istemesine rağmen alamadığı, en son olay tarihinde saat 23.00 sıralarında mağdurun sanık ...'yı telefonla arayarak parasını istediği, sanık ...'nın da mağduru işyerine çağırması üzerine yanında mağdur ...'de olduğu halde sanık ...'nın işyerine gittikleri, sanığın işyerinde diğer sanıklar ..., ... ve ...'ın da bulunduğu, sanık ...'nın mağdurları işyerinin yazıhane kısmına çağırdığı ve üzerlerine kapıyı kilitlediği, mağdur ...'e yönelik "sana para falan yok benim adım ... s... alırsın" diyerek elinde bulunan siyah renkli silahı mağdurun ağzına dayadığı,

sanık ...'nın üzerinde ikinci bir silah daha olduğu, sanığın mağdurun üzerinde bulunan cep telefonu, evinin anahtarı ve 160,00 TL parayı alarak mağduru darp ettiği, diğer sanıkların da mağdur ...'i darp ettikleri, daha sonra sanık ...'nın mağdur ... ve sanık ...'ı işyerinde bırakıp, yazıhanenin kapısını kilitledikten sonra sanıklar ... ve ... ile mağdur ...'i yanlarına alarak sanık ...'e ait araçla işyerinden ayrıldıkları, mağdur ...'e ait ikamete gittikleri, evi karıştırdıkları, mağdurun kızına ait çeyiz eşyaları ile 600 Dolar ve 2.700,00 TL parayı alarak tekrar iş yerine döndükleri, sonrasında mağdurları serbest bıraktıkları anlaşılmıştır.

2. Mağdurlar ... ve ...'ın beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mağdurların bu olay nedeniyle, ... Dr. ... Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 29.12.2015 ve 30.12.2015 tarihli basit tıbbı müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıklarına ilişkin adli muayene raporları dosya içerisinde mevcuttur.

4. Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 29.12.2015 tarihli olay yeri inceleme raporu dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanıklar ve mağdur ...'in mağdur ...'in evine gittikleri, burada mağdur ...'i zorlayarak evde bir şeyler aradıkları ve yapılan bu aramanın ses ve görüntü kaydının çözümüne ilişkin 14.02.2017 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

6. Sanıkların aşamalarda suçlamaları kısmen kabul edip, kısmen reddettikleri anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Nitelikli Yağma Suçu Yönünden; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun, mağdur sayısınca oluşacağı ve sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde, İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak, sanıklar hakkında mağdur sayısınca yeniden mahkûmiyet hükmü kurulduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suçun Sanıklar Tarafından İşlendiğine Dair Somut Delil Bulunmadığı, Sanıklar Hakkında Atılı Suçlardan Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Mağdurların olayın sıcağı sıcağına vermiş oldukları birbirleriyle örtüşen anlatımlarının, dosyada mevcut delil niteliğindeki Olay ve Olgular başlığı altında (3,4,5) numaralı paragraflarda içerikleri anlatılan 29.12.2015 ve 30.12.2015 tarihli adli raporlar, 29.12.2015 tarihli olay yeri inceleme raporu ve 14.02.2017 tarihli bilirkişi raporu ile doğrulandığı anlaşılmakla, sanıkların eylemlerinin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Alt Sınırdan Uzaklaşılarak Orantılılık İlkesine Aykırı Şekilde Mahkumiyet Hükmü Kurulmasının Hukuka Aykırı Olduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Silahla, birden fazla kişi ile birlikte, işyerinde ve gece vakti nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği anlaşılan sanıklar hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenen cezaların hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.06.2018 tarihli ve 2018/1 Esas, 2018/1459 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 Sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,