Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/24000 K.2023/9321

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/11648 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-h, 58, 53. maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2017 tarihli ve 2017/372 Esas, 2017/512 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149/1-h, 62/1, 53/1-2-3 uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 08.05.2018 tarihli ve 2017/2977 Esas, 2018/854 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149/1-h, 150, 62/1, 53/1-2-3 uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Suç ile ceza arasında oran olmadığı, 2. 20,00 TL değerindeki telefon için sanığın mahkumiyetine karar verilmemesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ... ile sanık ...’un olay tarihinde saat 20.30-21.00 sıralarında alkol aldıkları sırada katılanın yanına koyduğu telefonunun olmadığını fark ettiği, bulundukları yerde kendilerinden başka kimsenin olmaması nedeniyle telefonun sanık tarafından alındığını anlayan katılanın sanıktan aldığı telefonu iade etmesini istediği, telefonunu iade etmesini istemesi üzerine katılana kafa atmak suretiyle yaraladığı ve katılana ait telefonla birlikte olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmıştır.

2. Katılanın beyanları dosya arasında mevcuttur.

3. Sanığa ait adli muayene raporu dosya arasında mevcuttur.

4. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan gelen yazı cevabında, sanığa ait hattın kullanıldığı IMEI numarası tespit edilerek, tespit edilen IMEI numarasının sanığa ait hat ile 09.03.2017 tarihinde saat 11.02'den itibaren kullanılmaya başlandığının tespit edildiği, görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 08.05.2018 tarihli ve 2017/2977 Esas, 2018/854 Karar Sayılı Kararı ile;

"Cep telefonunun marka ve modeline göre suç tarihindeki değerinin belirlenmesi, Nokia 11 00 model telefonun değerinin az olup olmadığının takdir edilmesi, sanıkla müştekinin cep telefonlarını karşılıklı değişirken geçici bir süre kullanıp iade etmek amacıyla değiştirip değiştirmedikleri ya da zilyetliği tamamen karşılıklı devredip devretmediklerinin belirlenmesi ve sonucuna göre suç vasfının ve uygulamada hata olup olmadığının değerlendirilmesi amacıyla duruşma açılmasına karar verilmiştir."

2. Arkadaş olan katılan ve sanığın olay tarihinde birlikte içki içmek için anlaşıp, boş bir araziye gittikleri, sarhoş olduktan sonra saat 20.30 sıralarında katılanın cep telefonunu yere bıraktığı, sonrasında telefonu bıraktığı yerde göremeyince sanıktan istediği, sanığında telefonu vermemek için katılana kafa atıp gittiği, iletişim tespiti kayıtlarına göre cep telefonunun suç tarihinde saat 20.16’da son kez katılan tarafından kullanıldıktan sonra ertesi sabah 11.02’den itibaren sanığa ait hat ile kullanılmaya başlandığı, yapılan kolluk araştırmasında suç tarihindeki ikinci el değeri 20,00 TL ile 30,00 TL arasında olan suça konu telefonunun değerinin az kabul edildiği, anlaşılmıştır.

3. Sanık soruşturma aşamasında ve İlk Derece Mahkemesinde yapılan yargılamada telefonu almadığını savunduğu, Bölge Adliye Mahkemesinde yapılan duruşmada katılana telefonu kendisinin verdiğini ve katılandan geri isteyerek aldığını savunduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Suç İle Ceza Arasında Oran Olmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak belirlenen cezanın hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. 20,00 TL Değerindeki Telefon İçin Sanığın Mahkumiyetine Karar Verilmemesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır.

5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasında; malın değerinin azlığı nedeniyle cezada indirim öngörülmüştür. Bu şekilde daha az cezayı gerektiren hal olarak düzenlenmiştir.

Sanığın işlediği nitelikli yağma suçuna konu telefonun suç tarihinde ikinci el değeri 20,00 TL ile 30,00 TL arasında olduğu, bu bakımdan suç tarihi itibari ile nitelikli yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan değer azlığı hükmünün uygulandığı, kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 08.05.2018 tarihli ve 2017/2977 Esas, 2018/854 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,