Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/24077 K.2023/9957

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiş,

Sanık ... müdafinin ise yüzüne tefhim edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenlemede gözetilerek sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Reddine karar verilmesi gerektiği ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığının 27.06.2016 tarihli, 2016/2471 Soruşturma No.lu iddianamesiyle sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 ve 63 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2016 tarihli ve 2016/116 Esas, 2016/373 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 148 inci maddesi, 150 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.09.2018 tarihli ve 2017/270 Esas, 2018/1590 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk Derece Mahkmesince kurulan hükmün kaldırılmasına, sanığın 5237 sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 150 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi 1. Aleyhe bozma yasağının ihlal edildiğine, 2. Suçun sübutu yönünden müşteki ifadelerine itibar edilmemesi gerektiğine, 3. Etkin pişmanlığın tartışılmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İlk Derece Mahkemesince, sanıklar ... ve ...'ın 24.06.2016 günü saat 15.00 sıralarında Bitlis kalesi arkasında bulunan Apsalağa Camii lavabosunda mağdur ... ile karşılaştıkları, ...'ın mağdura hitaben "Ceplerini boşalt" dediği, mağdurun "Cebimde bir şey yok" demesi üzerine ...'in mağdura tokat attığı ve eroin maddesini kastederek " Sen de eşya var, onu çıkar cebinden" dediği, mağdurun "Bende eşya yok" demesi üzerine ...'in mağdurun ceplerini aradığı ve cebinde bulunan bir adet 10,00 TL kağıt para, üç adet 1,00 TL madeni para ve bir adet 50 kuruş madeni para olmak üzere toplam 13,50 TL parayı aldığı suça konu paranın beyanda geçen miktar ve vasıfta sanık ...'ın üzerinden ele geçirildiği, bu itibarla sanığın yağma suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık yakalandığında üst aramasında mağdurun beyanında geçen 13,50 TL'nin ele geçirildiğine ilişkin el koyma tutanağı mevcuttur.

3. Sanık ... mağdurun kolluk beyanı ile örtüşür mahiyette sanık ...'in mağdura vurduğu yönünde beyanda bulunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, olay günü mağdur ...'ın Apsala Camisinin tuvaletine ihtiyaç gidermek için gidip tuvaletten çıktıktan sonra lavaboda ellerini yıkadığı esnada, sanıklar ... ve ...'ın geldikleri, sanık ...'in mağdura hitaben "Ceplerini boşalt" dediği, mağdurun üzerinde bir şey olmadığını söylemesine rağmen, sanık ...'in kendisine bir tokat atıp "Sende eşya var, onu çıkar cebinden" dediği, daha sonra mağdurun cebine elini sokup 13,50 TL parayı çıkarıp oturağın üzerine bıraktığı, sanık ...'ın ise mağdurun direncini kıracak şekilde diğer sanığın yanında beklediği,

mağdurun parasını alıp cebine koyduğu ve tuvaletten çıkacağı sırada bu kez sanık ...'ın mağduru durdurduğu ve elini paranın bulunduğu cebe sokarak 13,50 TL'yi aldıkları ve sanıkların mağdura "Kaybol git" diyerek olay yerinden uzaklaştıkları, mağdurun şikayeti üzerine sanıkların yakalandıkları ve mağdur tarafından sanıkların teşhis edildiği, sanık ...'ın üst aramasında 13,00 TL paranın ele geçirildiği,

sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde mağduru yağmalamaları nedeniyle haklarında birden çok kişi tarafından birlikte yağma suçunun nitelikli halini oluşturan 5237 sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereğince cezalandırılmalarına ve 13,50 TL değer olarak az kabul edilerek indirim maddesi uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Aleyhe Bozma Yasağının İhlal Edildiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden İlk derece Mahkemesi kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suçun Sübutu Yönünden Müşteki İfadelerine İtibar Edilmemesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Sanık hakkında iftirada bulunması için aralarında herhangi bir neden ve husumet tespit edilemeyen mağdurun olayın hemen sonrası sıcağı sıcağına alınan beyanı, mağdurun ilk beyanı ile örtüşen el koyma tutanağı ve sanık ...'nun beyanı karşısında mağdurun ilk beyanına önceliklik tanınarak sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Etkin Pişmanlığın Tartışılmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Mağdurdan alınan paranın sanık ...'in üst aramasında ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında etkin pişmanlık hükümlerinin şartları oluşmadığından hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Nitelikli Yağma Suçuna Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Ön inceleme bölümünde 2 numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oybirliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Nitelikli Yağma Suçuna Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.09.2018 tarihli ve 2017/270 Esas, 2018/1590 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,