Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/6699 K.2022/1796

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın hüküm verildikten sonra temyiz dilekçesinde askeri psikiyatri raporunun dosya kapsamında değerlendirilmesi talep ettiği ve dilekçe ekindeki Türk Silahlı Kuvvetleri Sağlık Kurulu raporunda; sanığın ileri düzeyde antisosyal kişilik bozukluğu olduğu bu nedenle askerliğe elverişli olmadığına ilişkin tespitin 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi değerlendirilemeyeceğinden tebliğnamede hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık hakkında suça konu kilitli aracın çalınması eyleminin TCK’nun 142/1-b maddesi yerine aynı Kanun'un 142/1-e maddesinden uygulama yapılması, sonuç cezayı değiştirmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,