Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/698 K.2021/14150

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Hükümlü müdafii.... Asliye Ceza Mahkemesi’ne verdiği 31/03/2016 tarihli dilekçeyle,...Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05.06.1990 tarihli, 1990/110 Esas ve 1990/376 sayılı kararı ile hırsızlık suçundan mahkûm olduğu cezasını infaz ettiğini ve diğer bütün koşullar da gerçekleştiğinden bahisle memnu hakların iadesini talep etmiştir.

...Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05.06.1990 tarih ve 1990/110 Esas, 1990/376 Karar sayılı kararıyla sanık ...'nın hırsızlık suçundan 765 Sayılı TCK'nın 491/ilk, 522/1 ve 55/3. maddeleri gereğince 1 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hükmedilen cezanın 647 Sayılı Kanun’un 4/1. maddesi gereğince paraya çevrilerek 200.000 TL ağır para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kararın 13.06.1990 tarihinde kesinleştiği ve infaz edildiği, adli sicil kaydının bulunmadığı, ancak; adli sicil arşiv kaydında görüldüğü,

bu suçların infazı sonrası başka bir suç işlemediği gerekçesiyle, hükümlü müdafii tarafından verilen dilekçeyle memnu hakların iadesi talebinde bulunulması üzerine, 13.01.2015 tarihi itibariyle sözü edilen mahkumiyet hükmü arşiv kaydında görüldüğü halde, ...

Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14.04.2016 tarihinde verdiği ek kararla “sanık hakkında hak yoksunluğuna karar verilmediğinden bahisle talebinin reddine '' karar verildiği, bu kararın hükümlü müdafii tarafından süresinde temyiz edildiği, incelenen dosya kapsamından anlaşılmıştır.

5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nu “Yasaklanmış hakların geri verilmesi” başlıklı 13/A maddesinin ikinci fıkrasının (5). bendi, 5271 sayılı CMK’nın kanun yollarına dair hükümleri ile 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca, istinaf mahkemeleri henüz faaliyete geçmeden evvel verilen bir karar olması nedeniyle, bu kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu değerlendirilmiştir.

Adli Sicil Kanunu’nun yukarıda sözü edilen 13/A maddesinin 1. fıkrası uyarısınca, 5237 sayılı TCK dışındaki kanunların bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, TCK’nın 53. maddesinin 5 ve 6. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla, cezanın infazından itibaren üç yıllık geçmiş olması, kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü konusunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir ise de;