Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/753 K.2021/7468

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 01.06.2005 tarihinden önce kesinleşen hükümlere ilişkin 5237 sayılı Yasa uyarınca duruşma açılarak ve/veya açılmadan dosya üzerinden verilen bütün uyarlama kararlarına yönelik yasa yolunun temyiz yasa yolu olduğu, yapılan itirazları inceleme yetkisinin de Yargıtay’ın ilgili Ceza Dairesine ait bulunduğu anlaşılmakla; tebliğnamede iade isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK’nın 493/1, 62, 81/2 maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay hapis cezasına mahkumiyetine dair 17.11.1994 günlü, 1994/149 Esas ve 1994/281 Karar sayılı kararının, hükümlü tarafından temyiz edilmemesi üzerine 14.12.1994 tarihinde kesinleştiği, 07.12.2000 tarihli 2000/246 Değişik iş sayılı karar ile 647 sayılı Kanunun 5/6-9 fıkralarındaki “onbin lira ibaresi üç milyon lira” olarak değiştirildiğinden, bu hususta hükümlü lehine bulunduğundan hükümlü hakkında TCK 81/1-3 maddesi uygulanarak hükümlünün cezasının 2 yıl 1 gün hapis cezası üzerinden yapılmasına karar verildiği,

ardından 5237 sayılı TCK’nın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesiyle birlikte Cumhuriyet Savcılığınca hükümlü lehine olan kanunun belirlenerek buna göre hüküm kurulması için talepte bulunulması üzerine, anılan mahkemece 22.04.2016 günlü, 2016/132 Esas ve 2016/132 sayılı karar ile duruşma açılmaksızın, hükümlünün 765 sayılı TCK 493/1,62. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 28.12.2005 tarih ve 2005/3070 Esas, 2005/12669 Karar sayılı ilamı da gözetilerek 765 sayılı TCK.

81/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, hükümlü hakkında mahkemece verilen 2 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin ilamın evvelce 14/12/1994 tarihinde kesinleşerek infaza verildiği ve cezanın 03/03/2013 tarihinde infaz edildiği, ilamın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı Asliye Ceza ilamat masasının 2016/2-7485CBS ilam sırasında kayıtlı olduğu anlaşılmakla, infaz aşamasında bu hususun dikkate alınarak hükümlü hakkında neticeten hükmün 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına şeklinde infazına karar verildiği,

5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun şikayete ve uzlaşmaya tabi olduğu, 116/4. maddesinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun ise uzlaşmaya tabi olduğu hususları gözetilerek ve gerekiyorsa uzlaşma prosedürü de işletilerek tüm suçların bir blok halinde değerlendirilmesi sonucu, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca

hükümlü yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden dosya üzerinden hüküm kurulması,