Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/7636 K.2022/2810

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas sabıka kaydının bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın hırsızlık eylemini hastane içerisinde bina dahilinde gerçekleştirmesi nedeniyle hakkında suç tarihi itibariyle TCK'nın 142/2-h maddesi yerine 142/1-a maddesinin uygulanmış olması,

2-Sanığın mağdurun cep telefonunu hastane odasından aldıktan sonra hangi aşamada güvenlik görevlileri tarafından farkedilip kovalamaca sonucu yakalandığının tespiti için; olay günü görevli güvenlik görevlilerinin bu hususta beyanlarını alındıktan sonra sonucuna göre eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı tespiti gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Çalınan cep telefonunun değeri dikkate alınarak sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK’nun 145. maddesinin tatbiki gerektiğinin düşünülmemesi,