Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/11314 K.2023/15141

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/905 Esas, 2014/938 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/905 Esas, 2014/938 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.11.2020 tarihli ve 2020/540 Esas, 2020/3777 Karar sayılı kararı ile "... sanık ...’ün eyleminin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1.maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması..." Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma kararı üzerine ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/509 Esas, 2021/34 Karar sayılı görevsizlik kararı ile dava dosyası ... 14. Ağır Mahkemesine gönderilmiştir.

4. ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2021/154 Esas, 2022/35 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hukuki alacağının tahsili amacıyla 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Şikâyet yokluğu ile düşme kararı verilmesi gerektiğine, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 4. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ün, hukuki alacağı olduğu mağdur ...'dan parasını tahsil edememesi üzerine suç tarihinde yanında suç arkadaşı ile birlikte mağdurun yolda yürüyen eşi ...'ın yanına giderek "borcunuzu ödeyin, kızlarınızı ve damatlarınızı dağa kaldırırız..." şeklinde sözler sarf ettikleri, telefonla arayarak tehdit söylemlerini tekrarladıkları, suç arkadaşı İsmet Uslu tarafından mağdurun ikametinin kapısına içeriğinde tehdit içerikli ibarelerinin bulunduğu not kağıdı bıraktığı olayda; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendini ihlal edecek şekilde nitelikli yağma suçunu işlediği anlaşılmıştır.

2. ...'ın, aşamalarda tutarlı anlatımlarda bulunduğu saptanmıştır.

3. Mağdurun ikamet kapısına yapıştırılan not kağıdının hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen İsmet Uslu tarafından doğrulandığı anlaşılmıştır.

4. Sanığın suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. 29.08.2023 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 12.08.2013 olarak yazılması yerinde düzeltilmesi maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde tanımlı tehdit suçunun takibi şikâyete bağlı suçlar arasında bulunmadığından sanık müdafiinin şikâyet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

4. Ancak; Bozma işleminden önce kurulan 30.12.2014 hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Yasa'nın 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince bu durumun kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmüş bu durumun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (4) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle ...

14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2021/154 Esas, 2022/35 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görüldüğünden Tebliğname'ye uygun olarak, hükmün BOZULMASINA bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı paragraftan sonra; “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,

1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması hükmedilen hapis cezasının 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazına ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,