Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/13203 K.2023/15225

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2011 tarihli ve 2011/29837 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1.1. cümle 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 11.Sulh Ceza Mahkemesinin 30.03.2012 tarihli ve 2012/28 Esas, 2012/478 Karar sayılı kararıyla görevsizlik kararı verilmiştir.

3. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.03.2013 tarihli ve 2012/821 Esas, 2013/220 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 10.09.2013 tarihinde kesinleşmiştir. Denetim süresi içerisinde ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/559 Esas, 2014/648 Karar sayılı ilâmı ile sanığın 28.05.2014 tarihinde işlemiş olduğu basit yaralama suçundan 3.000.00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiş, kararın 16.10.2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip ihbarda bulunulmuştur.

4. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2015 tarihli ve 2014/729 Esas, 2015/38 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hükmün açıklandığı, 5237 sayılı Kanunu'nun 150/1 yollaması ile 106/2-a-c,62,53 üncü maddeleri gereğince 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

5. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 01/10/2020 tarihli 2020/646 Esas, 2020/3190 Karar sayılı ilamıyla: ''Sanık ... ... ve temyiz dışı sanık ... ... hakkında yakınan ... ... ...’a karşı tehdit suçundan düzenlenen ...

Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2011 gün, 2011/12895 sayılı iddianame anlatımına göre, sanık ... ...’nin yakınandan olan alacağını "Senedi biz alıp yırtıp attık, başka yollarla bu parayı senden alacağız" şeklinde sözlerle tehdit edip istediğinin anlaşılması karşısında; sanık ... ...’nin eyleminin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek,

görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,''

Nedeniyle bozulduğu anlaşılmıştır.

6. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.12.2020 tarihli ve 2020/535 Esas, 2020/960 Karar sayılı ilamı ile görevsizlik kararı verilmiştir.

7. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/68 Esas, 2022/144 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 150/1 inci madde, yollaması ile 106/2-a-c,62,53 üncü maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesi gözetilerek neticeten 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Eksik inceleme yapıldığına, 2. Silahla ilgili delil olmadığına, 3. Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanığın alacağı tahsil etmek amacıyla suç tarihinde yanında bulunan iki kişi ile birlikte şikâyetçinin çalıştığı işyerine geldiği, sanığın kardeşi olan temyiz dışı sanık ... ...'nin şikâyetçiyi tutarak kimliği belirlenmeyen kişinin yumrukla vurduğu ve bu kişinin "senedi biz alıp yırtıp attık, başka yollarla bu parayı senden alacağız" diyerek tehdit ettiği, daha sonra olay yerinden uzaklaşan sanık ve arkadaşlarının tekrar döndüğü, şikâyetçiye bıçak göstermeleri üzerine şikâyetçinin kaçarak kapıyı kitlediği, şikâyetçiye hitaben "bu böyle kalmayacak senin evini de yurdunu da biliyoruz" diyerek tehdit ettikleri, anlaşılmıştır.

2. Sanığın "Ben konuyla ilgili olarak aşamalarda ayrıntılı beyanlarımı verdim, yine yakalandığım sırada 25.02.2022 tarihinde de ifademi verdim, ... ...'nin bize borcu vardı, biz sadece kardeşim ... ile birlikte müştekinin iş yerine giderek bu borcu ne zaman ödeyeceğini sorduk, kendisi bize küfür etti, iddianamede geçen sözleri biz kendisine söylemedik, biz kendisini tehdit etmedik" şeklindeki savunması dosyada mevcuttur.

3. Şikâyetçinin hayati tehlike geçirmeyecek basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığına dair 22.03.2011 tarihli rapor dosyada mevcuttur.

4. Dosyada 01.06.2011 tarihli tutanak, olumsuz sonuçlanmış uzlaştırma raporu mevcuttur.

5. Çalışan Engin Şanap'ın ''bıçak vardı" beyanı dosyada mevcuttur.

6. Şikâyetçinin "Sanıkların babasına borcu olduğuna ,iflas ettiği için borcu ödeyemediğine'' ilişkin beyanı dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 150/1 inci maddesi delaletiyle 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 10.09.2013 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 28.05.2014 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak suç tarihi olan 22.03.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/68 Esas, 2022/144 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,