Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/1641 K.2023/14155

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesi neticesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf isteminin esastan reddine dair karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesi neticesinde;

5271 sayılı Kanunu'nun 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin sanıkların cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz taleplerine yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1 inci maddesi uyarınca, katılan vekilinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi neticesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin sanığın yağma suçunu işlemediğine, suç vasfının kasten yaralama olarak tespit edilmesi gerektiğine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi neticesinde;

Sanıklarla katılan arasında olay gecesi hesap ödeme konusu sebebiyle tartışma yaşandığı, katılana ait telefonun sanık tarafından yağmalandığı kabulü ile bölge adliye mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesinin sanık hakkında kasten yaralama suçuna dair mahkûmiyet kararı kaldırılarak nitelikli yağma suçundan hüküm kurulmuş olsa da; suça konu telefonun sanık tarafından cebir veya tehdit kullanılarak alındığını gösterir aşamalardaki çelişkili katılan beyanı dışında delil bulunmadığı,

sanığın istikrarlı savunmalarında aralarında yaşanan tartışmayı kabul ettiği fakat suça konu telefonu yerde bularak iş yeri sahibine teslim ettiğini belirttiği, bu hususun tanık beyanları ile sabit olduğu, suça konu telefonun katılanın kolluğa başvurması üzerine iş yeri kasasından çıkarılarak katılana teslim edildiği, dosya arasında yer alan ve bilirkişi incelemesine de konu edilmiş kamera kayıtlarında da sanığın telefonunun sanık tarafından cebir veya tehdit yoluyla alındığına ilişkin bir emare bulunmadığı, aksine söz konusu kamera kayıtlarının katılanın beyanlarını doğrulamadığı,

katılanın sanık tarafından basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığının dosya arasında yer alan genel adli muayene raporu ve tevil yollu sanık beyanı ile sabit olduğu görülmekle, sanığın nitelikli yağma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkûmiyetine yeter delil bulunmamasına karşın, sanığın kasten yaralama suçundan mahkum edilmesi gerekirken yazılı şekilde ilk derece mahkemesi tarafından verilen kasten yaralama suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak nitelikli yağma suçundan mahkûmiyet kararı kurulması,