Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/1778 K.2022/3780

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucu, ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2012 gün ve 2009/10 Esas, 2012/1129 Karar sayılı hükmü ile;

Sanığın, TCK'nın 142/2-d, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve hak mahrumiyetinin uygulanmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemenin 21/02/2013 tarih, 2009/10 Esas, 2012/1129 Karar sayılı ek kararı ile “…gerekçeli kararın sanığın MERNİS adresine 27/12/2012 tarihinde tebliğ edildiği ancak, sanığın yasal süresinden sonra 18/01/2013 tarihinde temyiz talebinde” bulunduğu gerekçesiyle, temyiz talebin REDDİNE dair ek karar verildiği, ek kararın sanığa 18/07/2013 tarihinde tebliğ edildiği ancak sanığın ek karar karşı 25/03/2013 tarihinde eski hale getirme talebinde bulunması üzerine;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 17/05/2013 gün ve 2013/148895 numaralı tebliğname ile "Hükmün 11/06/2012 günü 7201 sayılı Tebligat Kanunun 21/1 maddesi hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmesine karşın sanığın CMUK'nun 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 18/01/2013 günü hükmü temyiz ettiğinden ve mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararı yasaya uygun bulunduğundan bu karara karşı yapılan itirazın 1412 sayılı CMUK' nun 315/2. maddesi uyarınca REDDİ, kararın ONANMASI," kararının talep edildiği,

Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 28/03/2014 gün 2013/19351 esas, 2014/5619 karar sayılı kararı ile; Hükmün, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak "Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine ve gerekçeye göre, sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan ... 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.02.2013 gün ve 2009/10-2012/1129 sayılı “Temyiz isteminin reddine” ilişkin ek kararının, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA," karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yazısı ile karar düzeltme talebinde bulunması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.02.2022 tarih ve 2021/163055 sayılı yazısı ile özetle, “Sanığın savunmasının alındığı ve adresini en son olarak bildirdiği 04/03/2010 tarihli celsede, Ümraniye E Tipi Kapalı Cezaevinde hükümlü bulunduğunu, ikamet adresini “... Mah. 283 Sok. No: ... K: 1 D: 1 ...

Merkez” olarak bildirdiğini ve duruşmalarda vareste tutulması talebinde bulunduğu anlaşılmıştır. Kararın sanığın yokluğunda 28/11/2012 tarihinde verildiği, gerekçeli kararın sanığın yukarıda en son olarak bildirdiği adresine tebliğ edilmeden, doğrudan MERNİS adresi “Civil Mevkii No: ... İç Kapı No: ...

Karacömer Uzunhisa Merke/...” adresine ve de “MERNİS ADRESİ” kaydı bulunan yapılan tebligata; “adresinde kimse bulunmaması üzerine muhatap geçici olarak şehre gittiği, 2 no’lu ihbar kapısına asılarak, komşusu ...’ya haber verildi” şeklindeki şerh yazılarak ve Köy Muhtarının imzası alınarak 27/12/2012 tarihine tebliğ edildiği, sanığın kararı 18/01/2013 tarihinde temyiz etmesi üzerine, mahkemesince temyiz talebinin yasal süresinden sonra olduğu gerekçesiyle 21/02/2013 tarihinde temyiz talebinin reddine karar verdiği görülmüştür.

Sanığın yokluğunda verilen kararın, 7201 sayı Tebligat yasanın 10. Maddesi maddesi gereğince en son 04/03/2010 tarihinde bildirdiği adrese tebliğ edilerek, tebligatın iadesi halinde yukarıda açıklanan yasal yol ve yöntemlere uygun olarak gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmesinin gerekmesine karşın; gerekçeli kararın sanığın en son bildirdiği adrese tebliğ edilmeden 27/12/2012 tarihinde doğrudan MERNİS adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun “Usulüne aykırı tebliğin hükmü” başlıklı 32. Maddesi.

“Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır." hükmü gereğince sanığın temyiz ve eski hale getirme talepleri süresinde olduğu kabul edilmesi gerektiğinden; ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2012 gün ve 2009/10 Esas, 2012/1129 Karar sayılı kararına ilişkin Yargıtay Yüksek 6. Ceza Dairesinin 28/03/2014 gün 2013/19351 Esas ve 2014/5619 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA kararına itiraz edilmiştir. ...

19. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2012 tarihli ve 2009/10 Esas 2012/1129 Karar sayılı kararının onanması talebi ile’’ dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.02.2022 tarih ve 2021/163055 sayılı yazısı itiraz istemi yerinde olduğundan KABULÜ ile;

Dairemizin ... hakkındaki 28/03/2014 gün 2013/19351 Esas ve 2014/5619 Karar sayılı kararının KALDIRILARAK yeniden yapılan incelemede;

Hırsızlık suçuna konu eşyaların değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.