Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/205 K.2023/14

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2011 tarihli ve 2011/2796 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Yasa) 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Asliye Ceza Ceza Mahkemesinin, 13.12.2011 tarihli ve 2011/443 Esas, 2011/443 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca verilen 3 ay 10 hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarıca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden 21.12.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2015 tarihli ve 2014/346 Esas, 2015/54 Karar sayılı dava dosyasından yapılan ihbar üzerine sanığın deneme süresi içerisinde nitelikli yağma suçunu işlediği anlaşılmıştır.

4. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 2015/505 Esas, 2016/192 Karar sayılı kararı ile dava dosyasının yeninden ele alınarak sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün 5237 sayılı Kanun md. 152/1.a; 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca verilen 3 ay 10 gün hapis cezasının aynı yasanın 50/1.a uyarınca 2.000,00 TL adli para cezasını çevrilmesine ve 52/2. uyarınca 10 eşit taksit halinde tahsiline, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi şeklinde açıklandığı anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebebi 1. Hükmü temyiz etme iradesi 2. Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, trafik kazası geçiren arkadaşının sevk edildiği ... Devlet Hastanesinde vefat haberini alması üzerine, acil servis girişte bulunan hasta giriş kapısının camına yumruk atıp kırması sonucu kasten kamu malına zarar verdiği anlaşılmıştır.

2. Dosya içerisinde bulunan 14.08.2011 tarihli tutanak içeriğinden poliklinik giriş kapısının sola açılan kapı camının üst bölmesinin kırılmış olduğu belirlenmiştir.

3. Sanığın ortaya çıkan kamu zararının soruşturma aşamasında giderdiği ve buna ilişkin 17.08.2011 tarihli olan 30,00 TL tutarındaki fiş ile tamiratı yapan firmanın imzalı ve kaşeli belgesi dosya içerisinde mevcut olduğu görülmüştür.

4. Sanığın suçu ikrar ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Hukuki Süreç bölümünün (2) numaralı paragrafında belirtilen 13.12.2011 hükmün, aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken yeniden değerlendirme sonucu sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanunu'nun 231 inci maddesinin on birinci fıkrasına aykırı davranılması, aleyhe temyiz bulanmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunu'nun 106. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, sanık hakkında hükmedilen adli para cezasını ödememesi halinde bu cezasının hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine dair karar verilmesi hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/505 Esas, 2016/192 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünde gerekçe bölümünün 1 ve 2 numaralı paragraflarında açıklanan eleştiriler dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,