Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/3132 K.2023/9403

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2013 tarihli ve 2013/3746 Esas sayılı İddianamesi ile sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı nitelikli yağma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri uyarınca cezalandırılma istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/408 Esas, 2015/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/408 Esas, 2015/293 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı ve mağdur ... vekilinin temyizi üzerine

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25.09.2019 tarihli ve 2016/6469 Esas ve 2019/4453 Karar sayılı kararı ile

"...1-Sanık ...’ın, yakınan-sanık ...’a karşı ‘Seni öldürürüm’ şeklindeki söyleminin, alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunu oluşturduğu düşünülmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

....

3-sanıklar ... ve ...’ın, yakınan ...’a karşı gerçekleştirilen kasten yaralama eylemine katılıp katılmadığı, yakınanlara vurup, vurmadığı konusunda mağdurların beyanı, sanıkların savunmalarına göre ortaya çıkan duraksamalar, tereddüte mahal vermeyecek şekilde giderilmesi sağlandıktan sonra sonucuna göre sanıkların olaydaki hukuki durumlarının ayrı ayrı takdir ve tayini gerektiği düşünülmeden, eksik soruşturma ile yetinilip yargılamaya devamla, genel geçişli ifadelere yer verilip, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde uygulama yapılması..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2019/542 Esas, 2021/641 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 150 inci maddesi delaletiyle 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mağdur ...'a karşı tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.05.2022 tarihli ve 2022/33080 sayılı onama istemli görüşüyle Tebliğname Dairemize tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri; 1. Yeterli delilin bulunmadığına, 2. Haksiz tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. Vesaire İlişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Katılanların gittikleri eğlence mekanının sahibi olan sanık ... ile hesap meselesi yüzünden aralarından çıkan tartışmadan sonra sanık ...'ın katılan ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralandığı, diğer katılan ...'e ise silah doğrultarak "... Seni öldürürüm..." diyerek tehdit ettiği olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen alacağının tahsili amacıyla 86 ncı maddesinin ikinci fırkasında düzenlenen basit kasten yaralama ve 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla tehdit suçu kapsamında kaldığı saptanmıştır.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresi öngörülmüştür.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 04.07.2013 tarihinden 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin hüküm tarihine kadar geçmiş bulunması sebebiyle sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2021 tarihli ve 2019/542 Esas, 2021/641 sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,