Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/4656 K.2023/15483

Sanık haklarında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 268 inci maddesinin yollamasıyla 267/1 inci maddesinde düzenlenen iftira suçu yönünden; 5237 sayılı Kanun'un 267/8. maddesi uyarınca iftira suçundan dolayı dava zamanaşımının, mağdurun fiili işlemediğinin sabit olduğu tarihten itibaren işlemeye başlayacağı, sanığın kimlik bilgilerini kullandığı katılan ... hakkında Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2014 tarihli ve 2009/1213 Esas, 2014/34 sayılı ilâmı ile verilen beraat kararının 28.02.2014 tarihinde kesinleştiği, zamanaşımının 28.02.2014 tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı, bu itibarla; zamanaşımı süresinin dolmadığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki zamanaşımı süresinin dolduğuna yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

Katılan ... hakkında suça konu eylem nedeniyle yargılandığı dosyada yakalama kararı çıkartılarak yakalandıktan sonra ifadesi alınıp serbest bırakıldığı dikkate alınmaksızın sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 267/3 üncü maddesinin uygulanmamış olması ise aleyhe temyiz olmadığından ve kazanılmış hak kuralı gereğince sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uygulanmasına karar verilirken hangi ilamın tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi hususunun, infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

II- Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelemesinde

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun, sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın yağma suçunu şikâyetçiye ait iş yerinde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde aynı yasanın 148/1. maddesine göre mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanması sırasında tekerrüre esas alınan ilâmın gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,