Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/4692 K.2024/1555

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 17.11.2017 tarihli ve2017/39258 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2018 tarihli ve 2017/579 Esas, 2018/163 Karar sayılı Kararı ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 168 nci maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2018/2601 Esas ve 2020/847 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı sayılı Kanun'un 280 inci maddesi birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Eksik inceleme ile karar verilmiş olduğuna, 2. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine, 3. Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, 4. Delillerin hataı değerlendirilmesi sonucu verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 5. Mağdurun şikayetten vazgeçtiği ve zararının giderildiği hususlarının dikkate alınması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü gündüz vakti saat 17.00 sıralarında sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'in parkta tek başına yürümekte olan mağdurun yanına gittikleri, sanık ...'nin elindeki bıçakla mağdurun üzerine doğru gelerek "Paran var mı?" dediği, temyiz dışı sanık ...'in de mağdurun kendilerine para vermesini sağlamak amacıyla elindeki sopa ile mağdurun koluna vurduğu, bunun üzerine mağdurun sanıkların kendisine zarar vermemeleri için üzerinde bulunan toplam 70,00 TL parayı sanık ...'ye verdiği ve sanıkların mağdurun yanından uzaklaştıkları, ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Mağdurun aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı tevili yoluyla ikrar ettiği anlaşılmıştır.

4. Tanıklar Z.Y. ve B.H.'nin sanığın arkadaşı olmakla sanığı suçtan kurtarmak maksatlı beyanlarda bulundukları görülmüştür.

5. Kolluk güçleri tarafından tanzim olunan 14.11.2017 tarihli Yakalama-Üst Arama Ve Teslim Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

6. Mağdurun suçtan kaynaklanan tüm zararının sanıklar tarafından giderilmiş olduğuna dair 15.02.2018 tarihli banka dekontu dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; nitelikli yağma suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'nin elindeki bıçakla mağdurun üzerine doğru gelerek tehdit etmek suretiyle, suç arkadaşı olan temyiz dışı sanık ... Muhammet'in ise elindeki sopa ile mağdurun koluna vurmak suretiyle, mağdurdan zorla 70,00 TL para aldıkları olayda, suç tarihi olan 13.11.2017 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca indirim uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2018/2601 Esas ve 2020/847 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, kararın temyiz dışı sanık ...'a SİRAYETİNE,

Sanık ...'ın iş bu yargılama nedeniyle tutuklu bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin tahliye talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin fıkrasının (b) bendi uyarınca Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,