Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/6116 K.2023/11542

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye Ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/105 Esas, 2015/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan açılıp yaralamaya dönüşen eylem yönünden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/105 Esas, 2015/383 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.05.2019 tarihli ve 2016/5845 Esas, 2019/3292 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2020 tarihli ve 2019/256 Esas, 2020/61 Karar sayılı kararı ile kamu davasının reddine karar verilmiştir.

4. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2020 tarihli ve 2019/256 Esas, 2020/61 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07.10.2021 tarihli ve 2020/9852 Esas, 2021/15136 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2022 tarihli ve 2021/312 Esas, 2022/183 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/ 529 Esas, 2015/1540 Karar sayılı kararı ile verilen 100 gün karşılığı, 2.000 TL adli para cezasının iş bu cezasından mahsubuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri; 1. Hükmün bozulmasına, 2. Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, 26.01.2015 günü saat 08.00 sıralarında sanık ...’nın, eski nişanlısı mağdur ...’in geçici olarak kaldığı halası tanık ...’ye ait eve gelip mağdura “Bana telefonunu ver” dediği, mağdurun olumsuz yanıtı üzerine sanığın mağdurun telefonunu zorla aldığı ve evden yanında telefonla beraber ayrıldığı, mağdurun aynı gün saat 09.25’te polise müracaatta bulunduğu, cep telefonunun bir şifresi olduğunu anlayan sanığın, telefonu kullanıma açılmasını sağlamak için bu kez aynı gün saat 19.30 sıralarında mağdurun kaldığı eve tekrardan gelip, suça konu telefonu uzatıp telefonun kilidini açmasını mağdurdan istediği,

mağdurun kabul etmemesi üzerine sanığın mağdurun boğazını sıkıp yumruk attıktan sonra telefonu da alarak evden ayrıldığı, mağdurun sonra gelişen bu olayla ilgili de saat 21.07’de polise bir kez daha müracaatta bulunduğu, bu arada cep telefonunu mevcut hâliyle kullanamayacağını anlayan sanığın telefonu mağdura verilmek üzere tanık ...’ye teslim ettiği, dosya içeriği ve toplanan delillere göre, eylemlerin bütün hâlinde TCK’nın 149/1-d ve 168/3. maddelerine uyan tek bir nitelikli yağma suçunu oluşturduğu kabul ederek sanığın nitelikli yağma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın bir süre gayriresmi resmi birliktelik yaşadığı mağdure ile ayrıldığı, sanığın mağdurenin başkalarıyla ilişkisi olduğundan şüphelendiği, mağdurenin telefonuna bakarak başkalarıyla ilişkisi olup olmadığını tespit etmek amacıyla, suç tarihinde mağdurenin bulunduğu eve giderek mağdureden telefonunu istediği, mağdurenin vermek istememesi üzerine zor kullanarak telefonu aldığı, ...

2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/529 Esas, 2015/1540 Karar sayılı dosyasından da anlaşılacağı üzere sanığın aldığı telefonun şifreli olması sebebiyle açamaması üzerine, mağdureden şifreyi öğrenmek amacıyla tekrar mağdurenin bulunduğu eve geldiği ve aralarında arbede yaşandığı, sanığın mağdureyi yaraladığı ve daha önce aldığı telefonla olay yerinden ayrıldığı, sanığın savunması ve bunu teyit eden mağdure beyanından da anlaşılacağı üzere sanığın telefonu yağmalama kastının bulunmadığı, amacının telefonun şifresini açıp mağdurenin kimlerle konuştuğunu tespit etmek olduğu, eylemin bu haliyle basit yaralama suçunu oluşturduğu, ...

2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/529 Esas, 2015/1540 Karar sayılı dosyasına konu olayıda ise sanığın aynı amaçla tekrar eve gelerek telefonu açamadığından şifreyi öğrenmeye çalıştığı, mağdurenin şifreyi vermemesi üzerine tekrar mağdureyi yaraladığı, sanığın eylemlerinin iki kez basit yaralama suçunu oluşturduğu bu itibarla sanığın 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği ancak mağdurenin 26.11.2019 tarihli celsede şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında sanık hakkında şikâyet yokluğundan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2022 tarihli ve 2021/312 Esas, 2022/183 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanunun 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği şikâyet yokluğu nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,