Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/6354 K.2024/2713

Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/178 Esas, 2021/401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmü sanık ve müdafiinin istinaf etmeleri üzerine. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/44 Esas, 2022/1411 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanma koşulları bulunmadığı gerekçesi ile hükümdeki tekerrür uygulamasına ilişkin kısım değiştirilmek suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle Suçun işlenmediğine, somut deliller bulunmadığı halde nitelikli halin uygulandığına, katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, yağma suçunun maddi unsurlarının mevcut olmadığına, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Olay günü katılanın daha önceden bir internet sitesinden kadın olduğunu düşündüğü biri ile yazıştığı, daha sonra buluşmaya karar verdiği karşı tarafın belirtmiş olduğu konuma geldiği, bu sırada sanığın hızla aracın içine bindiği katılanı tehdit ederek telefonunu yağmaladığının İlk Derece Mahkemesince maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Katılanın olayın hemen akabinde saat 23.30 sıralarında polise ihbarda bulunduğuna dair 25.10.2020 tarihli tutanak dosya içerisinde yer almaktadır.

3. Katılanın başvurusu üzerine soruşturmada görevli kolluk personelince suç tarihine çok yakın iki ayrı zaman diliminde başka şikayetçilerin katılanla benzer şekilde internet sitesinden tanışıp buluşma neticesi silah göstermek sureti ile gasp edildikleri ve şikayetçilerin sanığı fotoğrafından teşhis etmiş oldukları tespit edilince katılana sanığın fotoğrafının da içinde bulunduğu sekiz adet resim gösterildiğinde katılanın sanığı tereddütsüz bir şekilde teşhis ettiği dosya içerisinde yer alan 06.11.2020 tarihli yakalama tutanağı ve 04.11.2020 tarihli fotoğraf teşhis tutanakları içeriğinden anlaşılmıştır.

4. Sanığın kolluk personelince 06.11.2020 tarihinde yakalandığında üzerinden katılana ait cep telefonunun çıkmış olduğu yakalama ve üst arama tutanağının içeriğinden anlaşılmıştıtr. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

14. Ceza Dairesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/44 Esas, 2022/1411 Karar sayılı kararı ile; ''Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, diğer istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak. Sanık hakkında mahkemece, Ankara

9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/226 esas, 2020/203 karar sayılı, 14/07/2020 tarihinde kesinleşen yağma suçundan verilen 5 yıl hapis cezasına mahkumiyet ilamının tekerrüre esas alınarak ikinci kez mükerrir hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; tekerrüre esas alınan ilamda tekerrür hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle sanığın daha önce mükerrir olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında birinci kez mükerrir hükümlerinin uygulanması gerekirken, 5275 sayılı Kanun'un 108/3.

Maddesinde yer alan ikinci kez mükerrir hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık ve sanık müdafiinin istinaf istemleri bu nedenle yerinde görüldüğü ancak bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen, CMK'nın 280/1-d ve 303. maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bölümünde yer alan 'Sanık ...'ın tekerrüre esas olan ve ilamlar incelendiğinde, Ankara

9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/226 esas, 2020/203 karar sayılı kararı dikkate alınarak sanığın önceden işlenen suçtan dolayı verilen hükmün 14/07/2020 tarihinde kesinleştiği ilgili kararda sanığın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezasının çektirilmesine karar verildiği, verilen cezanın 5 yıldan fazla olması nedeniyle mahkememizce işlediği kabul edilen suç tarihinin 25/10/2020 olduğu bu nedenle sanığın 5 yıl içerisinde yeniden suç işlediği anlaşıldığından,

İKİNCİ KEZ MÜKERRİRLERE İLİŞKİN İNFAZ REJİMİNİN UYGULANMASINA, ayrıca ikinci kez mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına' cümlesi çıkarılarak yerine 'Sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara

9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/226 esas, 2020/203 karar sayılı 14/07/2020 tarihinde kesinleşen ilamı tekerrüre esas alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6,7 maddesi uyarınca cezasının, birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına' cümlesi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,'' dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur.

Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır. Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; katılanın aşamalardaki özde değişmeyen beyanları, bu beyanları doğrular nitelikteki yakalama ve üst arama tutanağı, teşhis tutanakları karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Katılanın soruşturma aşamasındaki beyanı ve 25.10.2020 tarihli tutanak içeriğine göre eylemin geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştiği anlaşılmakla bu hususa ilişkin temyiz sebebi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebebinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılanın soruşturma aşamasında alınan 04.11.2020 tarihli beyanında ve yargılama aşamasında alınan beyanında sanığın kendisine bıçak çekerek para istediğini beyan etmiş olması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

14. Ceza Dairesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/44 Esas, 2022/1411 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan eleştiri dışında 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı