Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/7576 K.2022/13272

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin somut delil olmadığı, alt hadden uzaklaşılarak ceza verilmesinin ve TCK’nın 62. maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu hususlarına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde müştekinin babasının ikametinin bahçesinde bulunduğu sırada sanık ...'ın bahçeye geldiği, elinde bulunan siyah saplı adli emanette bulunan bıçağı müştekiye doğrultarak "telefonu ver yoksa seni öldürürüm" şeklindeki sözlerle tehdit etmek suretiyle müştekinin elinde bulunan telefonu istediği, müştekinin vermemesi üzerine elinde bulunan telefonu zorla çekip aldığı ve müştekiyi iterek basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmasına sebep olduğu, daha sonra olay yerinden kaçtığı olayda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmama gerekçesi ile cezanın üst sınırdan verilmesi gerekçesinin yasal ve yeterli olduğu, bu itibarla sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.