Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/8005 K.2024/1620

Her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek suça sürüklenen çocuk zorunlu müdafiine gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise de; suça sürüklenen çocuk zorunlu müdafiince temyiz edilmediği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2023 tarihli ve 2023/11-49 Esas, 2023/277 Karar sayılı kararında "... kural olarak müdafii ile takip edilen işlerde kanun yollarına başvuruda bulunmak müdafiinin görevi kapsamında olduğu tartışmasız ise de;

sadece müdafie tebliğ veya tefhim edilen hükümlere karşı süresi içinde temyiz kanun yoluna başvurmaması nedeniyle oluşan hukuki sonuçlardan, kendisine yapılan tebligata kadar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinden haberdar olmayan sanığın CMK.

40/2 maddesi gereğince kusursuz sayılacağı, müdafinin süresi içinde temyiz yoluna başvurmaması nedeniyle hak kaybına uğraması, hak arama hürriyeti ve adil yargılanma ilkesi çerçevesinde etkin bir şekilde temyiz kanun yoluna başvurma hakkı ile bağdaşmayacağı da dikkate alındığında.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince verilen 27.12.2021 tarihli ve 244-1662 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararının, kamu davasının asli bir süresi ve tarafı, diğer bir anlatımla cezanın sorumlusu olan sanığa, ayrıca tebliğ edilmesi gerektiğinin... ;" şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında, başka bir suçtan cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğun 17.05.2022 tarihinde karardan haberdar olması üzerine vekaleten kendisinin temsil eden avukatı aracılığıyla 23.05.2023 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerekmekle;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2019 tarihli ve 2019/63660 Soruşturma sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1.a, d, 31/3 ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2019/546 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a, d, 31/3, 62 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ve mahsubuna karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/1261 Esas, 2022/562 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri Suça sürüklenen çocuğun suç işleme kastının olmadığı, alacağını almak için tahrik altında suçu işlediği ve cezasının ertelenmesi talebine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Şikâyetçi ...'ın, ... isimli işyerinde operasyon müdürü; şikâyetçi ...'ın ise garson olarak çalıştığı, suça sürüklenen çocuğun, 25.03.2019 tarihinde söz konusu işyerinde garson olarak işe başladığı, ancak iki tam iş günü çalıştıktan sonra işyerine gelmemesi üzerine 29.03.2018 tarihinde işine son verildiği, suça sürüklenen çocuğun 29.03.2019 günü saat 13.00-14.00 sıralarında iş yerine gelerek çalıştığı iki iş gününün parasını istediği, işyeri yönetiminin elden ödeme yapamayacaklarını ve parasının hesabına yatacağını söylediği,

bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun, 29.03.2019 günü saat 17.20 sıralarında işyerine tekrar gelerek şikâyetçi ...'a parasını istediğini söylediği, şikâyetçi ...'ın yetkili olan ...'yı aradığı, suça sürüklenen çocuğun ... ile yaptığı telefon görüşmesi neticesinde parasının alamayacağını anlaması üzerine şikâyetçi ...'dan tekrar para istediği, şikâyetçi ...'ın da suça sürüklenen çocuğun alacağı olan 231,99 TL tutarında parayı işyeri kasasından alarak tezgah üzerine koyduğu ancak suça sürüklenen çocuğun söz konusu tutarı kabul etmediği ''Evet benim alacağım para bu olabilir ancak bana bu yaşattıkları için daha fazlasını istiyorum.

Sen kasanın oradan çekil '' dediği, şikâyetçi ...'ın çekilmemesi üzerine bu kez suça sürüklenen çocuğun üzerinde tabancası olduğunu, ayrıca dışarıda ağabeylerinin de beklediğini, bir telefon ile işyerine geleceklerini, olayın daha fazla büyüyeceğini söylediği, ancak şikâyetçi ...'ın yine kasadan çekilmemesi üzerine suça sürüklenen çocuğun, paltosunun cebinden ele geçirilemeyen, siyah renkli silah çıkararak sürgüsünü çekip doldurup yaptıktan sonra silahı cebine koyup, silah cebindeyke şikâyetçi ...'a doğrulttuğu ve kasadan uzaklaşmasını istediği,

bunun üzerine şikâyetçi ...'ın korkarak kasayı açması üzerine suça sürüklenen çocuğun kasadaki 1.500,00 TL parayı alarak olay yerinden ayrıldığı, maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Dosya arasında 29.03.2019 tarihli olay yeri inceleme ve olay yeri krokisi mevcut olduğu anlaşılmıştır.

3. Tanık Ü.N.A 'nın beyanları dosya arasında mevcuttur.

4. Suça sürüklenen çocuğun tevil yollu ikrarda bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.09.2022 tarihli ve 2022/103701 sayılı, temyiz isteminin süreden reddi görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun savunması, müştekilerin beyanları ve tanık beyanı ile olaya ilişkin diğer tutanaklar bilgi ve belgelerden, suça sürüklenen çocuğun alacağından fazla parayı silah kullanmak suretiyle şikâyetçiyi tehdit ederek işyeri kasasından alması ile nitelikli yağma suçunun oluştuğu anlaşılmakla, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla kararın usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde,suça sürüklenen çocuk ve müdafinin temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/1261 Esas, 2022/562 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5217 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,