Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/8271 K.2024/3732

Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin 17.11.2020 tarihli ve 2020/1965 Esas, 2020/2290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık hakkında silahla tehdit ve basit yaralama suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu yerinde görülerek, mahkûmiyet kararlarının kaldırılmasına, sanığın kendisini engellemeye gelen ... ve ...'ye karşı kasten yaralama ve tehdit eylemi bir bütün halinde yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğundan bu eylemler yönünden ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına şeklinde paragrafın eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi 1.Sanığın teşhis işleminin usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesine, 2.Vesaire, İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.Olay tarihinde sanığın şikâyetçi ...'a ait olan bakkal dükkanına elinde tüfek ile geldiği, olay saatinde bakkalda ...'ın kızı olan katılan ...'ın bulunduğu, sanığın tüfeği katılan ...'ye doğrultarak kasadaki parayı vermesini istediği, ancak katılanın para vermediği, bu esnada yoldan geçmekte olan şikâyetçi ... ve mağdur ...'in sanığın mağdura silah doğrulttuğunu görerek bakkalın içerisine girdiği, ... ve ...'un sanığı sakinleştirmeye çalıştığı, sanığın tüfeği ...'a doğrultarak "dışarı çık yoksa seni vururum'' dediği,

bunun üzerine ...'un dışarı çıktığı, ...'nin tüfeği tutmaya çalıştığı sırada sanık ile ... arasında itişme yaşandığı, sanığın tüfek ile ...'nin başına vurarak yere düşürdüğü, bu şekilde şikâyetçi ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, sanığın elinden tüfeği alamayan ... ve ...'un kaçmaya başladıkları, bu esnada sanık şahsın ... ve ...'un arkasından ateş ettiği mahkemece ... görülerek,

her ne kadar sanık suçları işlemediğini söylese de, yapılan kesin teşhis, iletişim tespiti (HTS) kayıtları ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında yağmaya teşebbüs, kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından hüküm kurulmuştur. 2.Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dosya içerisinde mevcuttur. 3.Sanığın aşamalardaki ifadelerinde, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, nitelikli yağmaya teşebbüs suçu yönünden Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında silahla tehdit ve basit yaralama suçları yönünden yapılan istinaf incelemesinde; baştan beri suç işleme kast ve iradesinin bakkal dükkanında bulunan ...' ye yönelik yağma suçuna ilişkin olduğu, ayrıca ... ve ...'nin mal varlığına yönelik bir fiilin bulunmadığı, kasten yaralamanın 5237 sayılı Kanunu’nun 149 uncu maddesinin ikinci fıkrasında düzenlendiği üzere neticesi sebebiyle ağırlaşmış nitelikli haline ulaşmadığı,

eylemin bir bütün halinde katılan ...'ye karşı yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu ve bu suçtan mahkûmiyet hükmü kurulduğu halde ayrıca şikâyetçi ...'ye yönelik eylemden dolayı 5237 sayılı Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasından ve ... ve ...'a yönelik silahla tehdit eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanunu’nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinden cezalandırılmasına karar verilmesi,

yasaya aykırı, sanık ve müdafinin istinaf isteminin bu nedenle yerinde görüldüğü ancak bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen 5271 sayılı Kanunun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, sanık hakkında kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarının kaldırılmasına,

yerine, sanığın kendisini engellemeye gelen ... ve ...'ye karşı kasten yaralama ve tehdit eylemi bir bütün halinde yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğundan bu eylemler yönünden ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına şeklinde paragrafın eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur.

Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır. Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; tüm dosya kapsamı, mağdurun, katılanın ve şikâyetçilerin beyanları, sanığın savunmaları, dosya arasında mevcut olan tutanaklar birlikte değerlendirildiğinde eylemin ... olduğu belirlendiğinden, araştırılacak başkaca bir hususun bulunmadığı yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yağmaya teşebbüs eyleminin ... olduğu belirlendiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile sanık hakkında kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının kaldırılmasına, yerine, sanığın kendisini engellemeye gelen ... ve ...'ye karşı kasten yaralama ve tehdit eylemi bir bütün halinde yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğundan bu eylemler yönünden ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına şeklinde paragrafın eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin 17.11.2020 tarihli ve 2020/1965 Esas, 2020/2290 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenecek konular yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hatay