Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/10705 K.2025/1183

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Sanık hakkında İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2018 tarihli ve 2018/129 Esas, 2018/309 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, h, 35 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 04.07.2019 tarihli ve 2018/2776 Esas, 2019/1540 Karar sayılı kararı ile, sanığın istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Değerlendirme ve Gerekçe Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde.

Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması,5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289/1-g maddesi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

III. KARAR