Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/10894 K.2024/13228

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, müvekkilinin tehdit suçundan beraat etmiş olması nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu anlaşılmakla, temyiz sebebiyle sınırlı olarak yapılan incelemede, Sanık hakkında yargılandığı aynı davada bozma öncesi kurulan hükümde hakaret ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiş olması karşısında, katılan vekili tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından,

beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık görülmemiştir.