Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/11833 K.2025/441

İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanığın tehdit ve hakaret suçlarından mahkûmiyetine dair verilen hükümlere yönelik kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 07.06.2021 tarihli ve 2018/8350 Esas, 2021/18031 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilip dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderildiği, bozmadan sonra yapılan yargılamada, ilk derece mahkemesince 02.09.2021 tarihli ve 2021/409 Esas, 2021/394 Karar sayılı kararla direnilerek sanık hakkında yeniden mahkûmiyet kararı verilmiş ise de;

söz konusu direnme kararında gerekçenin genişletilmesi ve değiştirilmesi suretiyle hüküm kurulduğu ve bu durumun da Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun istikrar bulmuş içtihatları uyarınca (Örneğin, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu' nun 25.10.2016 gün, 2015/783 Esas ve 2016/377 Karar sayılı kararı) eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.09.2021 tarihli ve 2021/409 Esas, 2021/394 Karar sayılı hükmünün Dairemizce yapılan incelemesinde;

1. Her ne kadar Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 04.10.2017 tarihli bozması üzerine dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmiş ve uzlaşmanın sağlanamadığına dair uzlaştırma raporu dosyaya sunulmuş ise de ceza infaz kurumunda bulunduğu gerekçesiyle sanığa uzlaşma davetinin yapılmadığı, katılanın bilinen adresine yapılan tebligatın ise "Tanınmadığı" gerekçesiyle iade olduğu ve telefonla yapılan teklifi reddettiğinin uzlaşma raporunda belirtildiği, bu durumda gerek sanığa gerekse de katılana usulüne uygun olarak uzlaşma davati yapılmadığından,

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren ve 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi usulüne uygun bir şekilde uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

2. Uzlaşma sağlanamaması halinde.

17.10.2019 günlü ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren tehdit ve hakaret suçları yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ve devamı maddeleri gereğince sanık hakkında yeniden hukuki değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle, hukuka aykırılık görülmüştür.

Açıklanan nedenle İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.09.2021 tarihli ve 2021/409 Esas, 2021/394 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,