Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12070 K.2023/9982

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 08.02.2010 tarih 2010/32 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır. 2. Yapılan yargılama sonucu Kütahya

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2010 tarihli ve 2010/148 Esas, 2010/523 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 2 yıl hapis cezasına mahkûm edilerek; hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 13.09.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 3. Kütahya

2. Asliye Ceza Mahkemesi 18.09.2014 tarihli ve 2014/464 Esas, 2014/498 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 04.11.2012 tarihinde mala zarar verme suçunu işlediği ve Kütahya

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2014 tarihli ve 2012/1001 Esas, 2014/443 Karar sayılı kararı ile neticeten 2000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek bu kararın, 03.07.2014 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi 18.09.2014 tarihli ve 2014/464 Esas, 2014/498 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin, 14.12.2020 tarihli ve 2020/1803 Esas, 2020/19542 Karar sayılı ilâmıyla. "Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede.

1-5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi halinde, duruşma açılarak ve sanığın duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin ihtarı içeren meşruhatlı davetiye ile duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, doğrudan zorla getirme emri çıkartılarak, bila ikmal dönmesi üzerine sanığın savunması alınmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 2-Kabule göre de;

hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan mala zarar verme suçu olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkrayla uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi,

üçüncü fıkrada yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, anılan suç yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu, Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi, 06.07.2021 tarihli ve 2021/54 Esas, 2021/96 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar vermiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tanzim olunan 07.05.2022 tarihli ve 2022/12194 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. GEREKÇE

Hukuki süreç başlığı altında dördüncü paragrafta içerik ve bilgilerine yer verilen Yargıtay 4. Ceza Dairesinin bozma ilamı ile; “hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan mala zarar verme suçu olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkrayla uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi,

üçüncü fıkrada yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, anılan suç yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi,” gerektiğinden bahisle yerel mahkeme kararının bozulduğu, mahkemesince Kütahya

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1001 esas sayılı dosyasına yazılan müzekkere üzerine 18.02.2021 tarihli cevabi yazı ekine soruşturma aşamasındaki 04.11.2012 tarihli uzlaşma formları eklenerek müşteki ...'nın uzlaşmak istemediğinin belirtildiği,

denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan "mala zarar verme" suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı ve soruşturma aşamasındaki uzlaşma formlarının tarih itibariyle dikkate alınamayacağı gözetildiğinde kanun değişikliği kapsamında söz konusu ilama ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR