Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12369 K.2025/1487

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

Sanık müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 inci maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Yasa'nın 318. maddesi gereğince duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Sanığın bozma sonrası savunması alınmadan mahkumiyetine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/2. maddesinin son cümlesine aykırı davranılmasında hukuka aykırılık görülmüştür.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2022 gün ve 2020/182 E. 2022/423 K. sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,