Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12525 K.2023/9779

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.09.2010 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında şikâyetçiye yönelik tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. B. ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2012 tarihli ve 2010/647 Esas, 2012/10 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi olmasına karar verilmiş, bu karar 01.03.2012 tarihinde kesinleşmiştir. C. ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2014 tarihli ve 2014/188 Esas, 2014/528 Karar sayılı kararı ile; sanığın denetim süresi içerisinde 05.08.2013 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediğine ilişkin ...

2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/975 Esas 2014/249 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 20.03.2014 kesinleştiği ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. D. ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2014 tarihli ve 2014/188 Esas, 2014/528 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 06.04.2017 tarihli ve 2015/20600 Esas, 2017/10937 Karar sayılı kararı ile.

"1-Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca hükmolunan kasten yaralama olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen bu suç önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek,

uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında, kasten yaralama suçu yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu, 2-02/12/2016 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması," Nedenleriyle sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir. E. ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2017/253 Esas, 2017/570 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. F. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2017/253 Esas, 2017/570 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 15.04.2021 tarihli ve 2018/4364 Esas, 2021/13311 Karar sayılı kararı ile.

"17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, " Nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. G. ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2021/398 Esas, 2021/524 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. H. ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2021/398 Esas, 2021/524 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından itirazı üzerine ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2021/763 Esas, 2022/147 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri. Delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanık ... ile mağdur ...'ın araç ile seyir halindeyken yol verme meselesi nedeniyle aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın mağduru "senin leşini sererim" demek suretiyle tehdit ettiği tarafların uzlaşamadıkları anlaşılmıştır. 2. Mağdurun aşamalarda birbirleriyle uyumlu beyanlarda bulunduğu görülmüştür. 3. Sanık savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 4. Tanık D.

B.'nin mağdurun beyanlarını doğrular nitelikteki beyanları dava dosyasında bulunmaktadır. 5. Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun aşamalardaki birbirleriyle uyumlu beyanları, tanık D.B.'nin mağdurun beyanlarını doğrular nitelikteki beyanları ve kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR