Karar Özeti
6. Ceza Dairesi 2023/12555 E. , 2025/1812 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/21 E., 2022/94 K. SUÇLAR : Silahla tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal, hakaret HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Enez Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 gün ve 2022/21 Esas 2022/94 Karar sayılı kar
Karar Detayı
6. Ceza Dairesi 2023/12555 E. , 2025/1812 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/21 E., 2022/94 K. SUÇLAR : Silahla tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal, hakaret HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Enez Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 gün ve 2022/21 Esas 2022/94 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında 21.02.2013 tarihinde işlediği iddia edilen silahla tehdit, nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal ve hakaret suçlarından verilen hüküm ilgili olarak 10.04.2014 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş, bu kararlar 24.04.2014 ve 13.05.2014 tarihlerinde kesinleşmiştir. Sanığın denetim süresi içerisinde suç işlenmesi nedeniyle hüküm 07.04.2022 tarihinde açıklanmıştır ve bu hüküm temyiz edilmiştir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un (5271 sayılı Kanun) hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesinde "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." denilmektedir. Kanunun amir hükmü ve Yargıtayımızın istikrar bulmuş içtihatları uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları, nihai bir hüküm değil, asıl hükmü askıda bırakan itiraza tabi bir mahkeme kararıdır. Denetim süresinde kasıtlı bir suç işlenmediği (ya da denetim süresinde varsa öngörülen tedbirlere uyulduğu) takdirde, askıda olan mahkûmiyet hükmü hukuk aleminde neşv-u nema bulmadan düşme kararı verilmesi gerekecektir. Açıklanan bu hükmün tâbi olacağı kanun yoluna gelince; 5271 sayılı Kanun'un sistemine göre, 223 üncü maddede belirtilen nihai hükümler (mahkûmiyet, beraat, red, düşme ve ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar) kural olarak olağan kanun yolu denetimine tabidirler. Olağan kanun yolları istinaf ve temyizdir. 5271 sayılı Kanun'un 272 ve devamı maddelerine göre, mahkûmiyet hükümlerinin miktar itibariyle kesinlik istisnaları dışında istinaf kanun yoluna tâbi olduğunda da kuşku bulunmamaktadır. Ancak; İstinaf mahkemeleri 20 Temmuz 2016 tarihinden itibaren faaliyete geçtiğinden bu tarihten önce verilen nihai hükümler kesinleşinceye kadar, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 inci maddesi uyarınca 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'ndaki usule göre, istinaf değil, temyiz kanun yoluna tâbidirler. Sanık hakkında her ne kadar istinaf mahkemeleri faaliyete geçmeden 10.04.2014 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; 07.04.2022 tarihinde yani Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra hükmün açıklanması nedeniyle, karar tarihi itibarıyla bu hükmün istinaf kanun yoluna tâbi olduğu anlaşılmakla, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 268 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Enez Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 17.02.2025 tarihinde karar verildi.