Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13021 K.2025/2903

Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2014 tarihli ve 2012/833 Esas, 2014/24 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, sanığın sorgusunun yapıldığı duruşmada beyan ettiği ve aynı zamanda adres kayıt sisteminde (mernis) kayıtlı adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre usulüne uygun olarak tebliğ edilerek hükmün kesinleştiği, mahkûmiyet kararının kesinleşmesinden sonra sanığın mahalli mahkemeye sunduğu 20.03.2014 tarihli dilekçesi ile mahsup talebinde bulunduğu,

mahalli mahkeme tarafından temyiz talebine konu mahkûmiyet kararının da gösterildiği Çanakkale 2 Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2014 tarihli ve 2012/833 Esas, 2014/24 Karar sayılı mahsup talebinin kabulüne dair ek kararının da, sanığın bulunduğu ceza infaz kurumu aracılığı ile okunup/anlatılmak suretiyle 07.04.2014 tarihinde sanığa tebliğ edildiği ve sanığın hakkındaki mahkûmiyet kararından bu yolla da haberdar olduğu dikkate alındığında, Sanığın eski hale getirme ve temyiz istekli dilekçesinde, gerekçeli kararında haberinin olmadığı ve temyiz hakkını kullanamadığına,

eski hale getirme talebinin kabul edilerek yeniden yargılanmasına karar verilmesini talep ettiği, sanığın usule uygun olarak tebliğ edilen hükmü 7 günlük yasal süresi geçtikten sonra 21.02.2022 tarihinde temyiz ettiği, ayrıca sanığın dilekçesinde belirttiği hususlara ilişkin eski hale getirme koşullarının da bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın haklı bir sebebe dayanmayan eski hale getirme talebinin ve temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,