Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13048 K.2023/10149

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/7421 İddianame No.lu iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2012 tarihli ve 2012/21 Esas, 2012/512 Karar sayılı görevsizlik kararı üzerine, ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.10.2012 tarihli ve 2012/289 Esas, 2012/451 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3. Sanığın denetim süresinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2014 tarihli ve 2014/498 Esas, 2014/526 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilerek sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2014 tarihli ve 2014/498 Esas, 2014/526 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 17.09.2020 tarihli ve 2016/11298 Esas, 2020/10377 Karar sayılı kararı ile; "...1- Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçların, TCK'nın 106/1-1. cümlesi, 125/1. maddesi ve 86/2. maddesi uyarınca hükmolunan tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçları olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesiyle, TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümle uyarınca tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

hakaret ve kasten yaralama suçları yönünden ise suç tarihinde, CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek yeni düzenleme karşısında, hakaret ve kasten yaralama suçları yönünden de uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hükümler yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu, 2- Kabule göre de;

sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak TCK madde 53' de düzenlenen hak yoksunluklarının kararda gösterilmemesi..." Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma kararı üzerine ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli ve 2020/310 Esas, 2022/24 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında itelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi Sanık hakkında hükmün açıklanmasına ilişkin koşulların oluşmadığına, 2. Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, beraber yaşadığı mağdurla aralarında çıkan tartışma sonucu elinde bıçak olduğu halde oda parfümünün spreyini sıkıp ucunu yakarak mağdurun üzerine doğru geldiği ve öldürmekle tehdit ettiği anlaşılmaktadır. 2. Sanık savunmasında vakıayı ikrar etmiştir. 3. Mağdur ilk beyanında söz konusu tartışmanın cinsel ilişkiye girmeyi reddetmesi üzerine çıktığını beyan etmiş ise de mahkeme huzurunda verdiği beyanında bu ifadesinden dönmüştür.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli ve 2020/310 Esas, 2022/24 Karar sayılı kararında, hakkında hükmün açıklanmasının şartlarının oluşmadığına yönelik temyiz sebebi yönünden sanık hakkında önceki bozma ilâmına konu hükmün açıklanmasına neden olan bulunan ...

3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/660 Esas, 2014/335 Karar sayılı dosyasında uzlaşma nedeni ile sanık hakkında hakaret, tehdit ve basit yaralama suçlarından açılan kamu davasının ayrı ayrı düşürülmesine karar verildiği bildirilmiş ise de, sanık hakkında yapılan diğer bir ihbara konu ...

3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/181 Esas, 2014/445 Karar sayılı ilâmının 28.09.2013 suç tarihli basit kasten yaralama suçuna ait olduğu, söz konusu dosyada uzlaştırma hükümlerinin denendiği ve başarısız olduğu, hükmün Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği görülmekle hakkında hükmün açıklanma şartları oluştuğundan bu yönüyle hükümde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR