Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13225 K.2023/10339

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Söğüt Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2009 tarihli ve 2009/294 Soruşturma nolu iddianamesi ile sanık hakkında, tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası; hakaret suçundan 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Söğüt Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2010 tarihli ve 2009/93 Esas, 2010/86 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, tehdit suçundan beraat; hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 19 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

3. Kararın, sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 22.04.2015 tarihli ve 2015/5477 Esas, 2015/24103 Karar sayılı ilâmıyla;

"a-Tehdit suçu yönünden;

Oluş ve mahkeme kabulüne göre, sanığın katılanlara yönelik olarak "sizi burada yaşatmam, sizi burada barındırmam..." sözlerini sarf ettiği, tehdit suçunda tasarlama öğesinin varlığı aranmadığı, ayrıca tehditin objektif olarak korku yaratacak nitelikte bulunduğu, bu nedenle olayda tehdit suçunun oluştuğu, ve bu şekilde sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1 kapsamında kaldığı gözetilmeksizin sanığın mahkumiyeti yerine, ''sanığın olay sırasındaki durumu ve tartışma ortamı objektif olarak değerlendirildiğinde bu sözlerin korkutucu nitelik taşımadığı'' biçimindeki yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

b-Hakaret suçu yönünden;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın tazminat talebi olmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararının bulunmadığı da gözetilerek adli sicil kaydında görünen mahkumiyet kararının da silinme koşullarının da gerçekleştiği ve “mahkumiyet kararı verilmesi halinde CMK'nın 231.maddesinin uygulanmasını” isteyen sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda

kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı hususu değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkum olması ” biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Söğüt Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli ve 2015/229 Esas, 2016/11 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay 28 gün hapis; hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 19 gün hapis; cezaları ile cezalandırılmasına, hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 08.03.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

5. Söğüt Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2020 tarihli ve 2019/255 Esas, 2020/142 Karar sayılı kararı ile, sanığın tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 21.09.2019 tarihinde işlediği suç nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 05.04.2022 tarihinde kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine, Söğüt Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2022 tarihli ve 2022/126 Esas, 2022/271Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

Beraat kararı verilmesine,

B. Katılan ... ... ... vekilinin temyiz sebepleri

Vekalet ücretine hükmedilmesine,

C. Vesaire

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın sabah saat 05.00 sıralarında evinin önünde araç içinde yüksek sesle müzik dinlemesi nedeniyle polise ihbar gittiği, polisin gelerek sanığı uyardıktan sonra olay yerinden ayrıldığı, polise ihbarı katılanların yaptığını düşünen sanığın katılanların evi önünde "Sizi burada yaşatmam, sizi barındırmam, sizi sinkaf ederim'' diye bağırdığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, tehdit suçu yönünden zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.09.2009 tarihli mahkeme sorgusu, hakaret suçu yönünden ise zamanaşımı süresini kesen son işlemin 26.05.2010 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu ve bu tarihlerden itibaren hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 08.03.2016 tarihi ile ihbara konu suçun işlendiği 21.09.2019 tarihi arasında duran sürenin de eklenmesi ile birlikte, hükmün açıklandığı tarihten önce, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Söğüt Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2022 tarihli ve 2022/126 Esas, 2022/271 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,