Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13312 K.2025/3257

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Zamanaşımını kesen ilk işlemin sanık hakkında 31.05.2013 tarihinde iddianame düzenlenmesi olduğu ve bu tarihten sonra yeniden işleyen zamanaşımını kesen son işlemin ise sanığın müdafiisi eşliğinde mahkeme tarafından sorgusunun yapıldığı 23.05.2022 tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1, 125/2, 105/1 ve 123/1 maddelerinde uyan Tehdit, Hakaret,

Cinsel taciz ve Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-d, 66/2 maddelerinde öngörülen 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin, iddianamenin düzenlendiği 31.05.2013 tarihinden bozma kararı sonrası sanığın sorgusunun yapıldığı 23.05.2022 tarihi arasında dolmuş bulunması,