Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13534 K.2023/10851

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2011 tarihli ve 2010/39857 Soruşturma nolu iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2011 tarihli ve 2011/36 Esas, 2011/561 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 06.10.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2012 tarihli ve 2012/610 Esas, 2012/731 Karar sayılı kararı ile, sanığın tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 25.04.2012 tarihinde işlediği suç nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 19.11.2014 tarihinde kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli ve 2015/48 Esas, 2015/597 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

4. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli ve 2015/48 Esas, 2015/597 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09/12/2021 tarihli ve 2019/7750 Esas, 2021/29008 Karar sayılı ilâmıyla; "Sanığın aşamalarda mağdurun kendisini itekleyerek,hakaret ettiği şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, " Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2022 tarihli ve 2022/95 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ile patronu olan mağdur arasında sanığın vizite kağıdı istemesi nedeniyle çıkan tartışma sırasında, sanığın "seni öldürürüm" diyerek cebinden çıkardığı bıçağı sallamak suretiyle mağduru tehdit ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.05.2015 tarihli açıklanmasına karar verilen hüküm olduğu ve bu tarihten itibaren inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2022 tarihli ve 2022/95 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,