Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13587 K.2025/3671

Sanık hakkında bozma üzerine ilk derece mahkemesince kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın katılanların ve tanıkların anlatımı doğrultusunda katılanlara yönelik olarak "..buraya bu demir takılmayacak, ben izin vermeyeceğim, size gününüzü göstereceğim, burayı kötü insanlara kiraya vereyim de görün'' şeklinde kurduğu cümle incelendiğinde, sanığın katılanlara günlerini göstermekten kastının oturduğu daireyi kötü insanlara kiraya vermek olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın sözlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 106/1. maddesinin ikinci cümlesinde belirtilen ''sair bir kötülük yapacağından bahisle'' tehdit suçunu oluşturmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmuştur.

Sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,