Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13759 K.2025/3417

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Kovuşturma aşamasında katılma talebi olan fakat talebi hakkında karar verilmeyen ve beraat kararını temyiz eden şikayetçinin katılan olarak kabulü ile yapılan incelemede. Sanığa yüklenen eyleme uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. 125/1.

86/2, 86/3-e maddesilerinde yer alan tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçları için öngörülen cezalar göz önüne alındığında, 07.03.2016 olan karar tarihinden inceleme gününe kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmış ise de; kararı bozup dava zamanaşımından düşme kararı vermek yerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/9. maddesinin âmir hükmü uyarınca, sanık hakkında usul ve yasaya uygun beraat kararlarının onanması gerektiği anlaşılmakla.