Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13780 K.2025/4152

Katılan sanık ... hakkında kasten basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüyle ilgili olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin kararının, aynı Kanun'un 231/12. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkrası uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu;

katılan/sanık ... hakkında kasten basit yaralamaya teşebbüs suçundan doğrudan verilen adli para cezasının ise 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, sözkonusu bu hükümlerin temyizinin mümkün bulunmadığı belirlenmiştir B.

Katılan sanıklar hakkında kurulan diğer hükümlerin;karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Katılan sanık ... hakkında silahla tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde, Sözkonusu beraat hükümlerine yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyizinin "Beraat" kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince, tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE,

2. Katılan sanık ... hakkında kasten basit yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde, Giriş bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle, sanık hakkında hükmolunan doğrudan adli para cezasının miktarı bakımından, 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca,

üç bin liraya kadar olan mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 3- Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde.

Ön inceleme bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 264/1. maddesi uyarınca katılan sanık ... müdafiinin yasa yolu ile merciinde yanılması haklarını ortadan kaldırmayacağından, 5271 sayılı Kanun'un 264/2 ve 268 maddelerine göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 4- Katılan Sanık ... hakkında silahla tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde ise,

Katılan sanığa yüklenen silahla tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a ve 125/1 maddelerinin gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin, katılan sanık ...'in sorgusunun yapıldığı 13.01.2015 tarihinden, inceleme tarihine kadar dava zamanışımını kesen başka bir işlem olmaksızın geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,