Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13797 K.2023/10000

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,7035 sayılı Bölge Adliye Ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İscehisar Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2008 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 116 ncı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İscehisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2010 tarih ve 2008/58 Esas, 2010/120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci madde gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 116 ncı maddenin dordüncü fıkrası, 62 nci madde gereğince 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına sanık hakkında 5 yıllık denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir.

3. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 30.06.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın deneme süresi içerisinde 25.01.2011 tarihinde işlediği basit hırsızlık suçundan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yargılandığı ve hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu bu kararın temyiz edilerek 19.06.2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine sanık hakkında ihbarda bulunulduğu.

4. İhbar üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde İscehisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarih ve 2015/89 Esas, 2015/207 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci madde gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 116 ncı maddenin dordüncü fıkrası, 62 nci madde gereğince 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve 53 üncü maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. İscehisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarih ve 2015/89 Esas, 2015/207 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.10.2019 tarihli 2019/945 Esas 2019/16034 Karar sayılı kararı ile;

"1-Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca hükmolunan hırsızlık olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve TCK'nın 141/1. maddesi kapsamındaki hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Kabule göre de; Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı hu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, hu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan. Anayasanın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34. 230. 232. 289/l-g maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.10.2019 tarihli 2019/945 Esas 2019/16034 Karar sayılı bozma kararı üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu İscehisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2021 tarih ve 2019/364 Esas, 2021/281 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci madde gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 116 ncı maddenin dordüncü fıkrası, 62 nci madde gereğince 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve 53 üncü maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri; Lehe yasa hükümlerinin uygulanması ve beraatine karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ile sanığın suç tarihinde evli oldukları ancak aralarındaki anlaşmazlık sebebiyle ayrı yaşadıkları sanığın suç tarihinde gece vakti 21.30 sularında katılanın kalmakta olduğu eve giderek zorla içeri girdikten sonra evin mutfak kısmından aldığı bıçakla katılanı ölümle tehdit ettiği kabul edilmiştir.

2. Katılanın beyanı dosya içerisinde mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu silahla tehdit suçu için, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, konut dokunulmazlığını ihlal suçu için 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıl olağan, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıl kesintili dava zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca suç tarihi olan 15.02.2008 tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması sebebiyle duran 6 ay 25 günlük süre de eklendiğinde hüküm tarihine kadar, kesintili zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İscehisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2021 tarih ve 2019/364 Esas, 2021/281 Karar sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname 'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,