Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13830 K.2023/10261

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.03.2012 tarihli ve 2011/3185 soruşturma No.lu iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Aliağa Sulh Ceza Mahkemesinin, 24.12.2012 tarih ve 2012/168 Esas, 2012/662 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 51 inci ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Aliağa Sulh Ceza Mahkemesinin 24.12.2012 tarih ve 2012/168 Esas, 2012/662 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 17.01.2017 tarihli ve 2014/29495 Esas, 2017/1577 Karar sayılı kararı ile;

"02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2018 tarihli ve 2017/94 Esas, 2018/525 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci, 51 inci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına , cezanın ertelenmesine, hak yoksunluklarına ve mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2018 tarihli ve 201794 Esas, 2018/525 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli ve 2019/2622 Esas, 2021/25054 Karar sayılı kararı ile;

"17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine, Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2022 tarihli ve 2022/124 Esas, 2022/483 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ile sanık arasında alacak borç ilişkinden kaynaklanan ihtilaf bulunduğu, olay tarihinde sanığın kullanmış olduğu telefon hattından, katılana "... sen hala benimle uğraşıyorsun, bilmiyormusun sen bu tokadın mimarı ... kaplan ve yanındaki kahpe betül öktem! Sen de yeter artık bırak çekin çukun peşini kendi canını takip et!!!" şeklinde mesaj göndererek tehdit ettiği, tarafların uzlaşamadıkları anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalarda birbirleriyle uyumlu beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Sanık savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Kararın Usul ve Yasaya Aykırı Olduğuna, Sanık Hakkında Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Katılanın aşamalardaki birbirleriyle uyumlu beyanları ve katılanın beyanlarını doğrular nitelikteki kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesaireye İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

1.Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2022/124 Esas, 2022/483 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden gerekçe bölümünün B paragrafı 1 numaralı bendinde açıklanan eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,