Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13979 K.2025/3864

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan alenen hakaret ve cinsel taciz suçlarından şikâyet yokluğundan, tehdit suçundan ise, uzlaşma nedeniyle davanın düşmesine karar verilmiş ise de; suç tarihinin 08.10.2015, zamanaşımını son kesen işlem tarihi olan iddianame tarihinin ise 13.10.2015 tarihi olduğu,

sanığın suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olup bu kişiler yönünden zamanaşımının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/2. maddesine göre 2/3 oranında hesaplanacağı, iddianame tarihten itibaren zamanaşımını kesen başkaca bir işlem olmadığından 5237 sayılı Kanun'un 66 ve 67 nci maddelerince olağan dava zamanaşımı süresinin inceleme tarihine kadar geçmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,