Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14938 K.2025/790

Sanık hakkında tehdit ve güveni kötüye kullanma suçlarını işlediğinden bahisle açılan kamu davasında, ilk derece asliye ceza mahkemesinin 11.05.2017 tarihli görevsizlik kararında eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 148/1. maddesindeki yağma suçunu oluşturabileceği, gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği, görev uyuşmazlığının giderilmesi üzerine yapılan yargılamada, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 149. maddesindeki yağma suçunu oluşturduğundan bahisle ek savunma alınmadığı gibi katılan vekilinin istinaf ve temyiz istemlerinde de bu yönde bir iddianın bulunmadığı,

ilk derece mahkemesince sanık hakkında yağma suçundan beraat kararı verildiği, karar başlığında suç nitelikli yağma olarak belirtilmiş ise de karar içeriğinde eylemin nitelikli yağma suçunu oluşturduğu yönünde bir ifadenin yer almadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 148. maddesindeki yağma suçunun üst sınırının 10 yıl olduğu anlaşılmakla. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen.

“On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 uncu maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine,