Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/15405 K.2023/11187

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Beylikova Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2008 tarihli ve 2008/82 soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 43/2-1, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2010 tarihli ve 2008/54 Esas, 2010/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 2012/20378 Esas 2013/29916 Karar sayılı 27.11.2013 tarihli kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/34181 sayılı 08.06.2017 tarihli kararı ile itiraz yasa yoluna başvurulmuş ve itiraz sonucunda Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 2017/18345 Esas, 2017/19306 Karar sayılı 12.07.2017 tarihli kararı ile itirazın kabulüne karar verilerek, Dairenin 2012/20378 Esas, 2013/29916 Karar sayılı 27.11.2013 tarihli kararının sanık hakkındaki hükümle sınırlı olarak kaldırılmasına ve silahlı tehdit suçu yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanması yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası yapılan yargılama sonucu Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/273 Esas ve 2017/376 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş ve 5271 sayılı Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir. Karar 18.01.2018 tarihinde kesinleşmiştir. 5. Sanığın 27.10.2021 tarihinde yaralama suçunu işlediğine ilişkin ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/74 Esas ve 2022/264 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 08.06.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 231/11 maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 43/2-1, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.03.2023 tarihli ve 2023/22046 sayılı ''Zamanaşımından düşme'' istemli Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi, 1. Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiğine, 2. Haksız tahrik altında eylemi gerçekleştirdiğine ve eylemin meşru müdafaa sınırlarında kaldığında bahisle beraat kararı verilmesine, 3. Vesaireye İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... ailesi ile ... ailesi arasında husumet bulunduğu, katılan sanık ...'in babası ... ... ...'in diğer katılan sanık ...'ın oğlunu öldürdüğü ve olay tarihinde cezaevinde olduğu ve katılan sanık ... ile annesi katılan ...'in cezaevinde kendisini ziyaret ettikten sonra, alışveriş için pazar yerinde bulunduğu sırada, diğer katılan sanıklar ... ve ... ile karşılaştıkları ve önceden aralarında varolan husumetin etkisiyle katılan sanık ...'nin diğer katılan ...'ye "Oğlumu öldürdünüz, gidin buradan'' şeklinde sözlerle üzerine yürüyerek katılan ...'yi iteklediği ve yere düşürdüğü, bu durum üzerine,

katılan sanık ...'ın annesi yapılan saldırıya karşılık vererek katılan sanık ...'ye yumruk atarak etkili eylemde bulunduğu, bu durumu gören ve eşini korumaya çalışan katılan sanık ...'nın, sanık ...'ın üzerine yürüdüğü ve ona vurmak istediği sırada, görevli memuru ... ... tarafından engellendiği, bu sırada, katılan sanık ...'in üzerinde taşıdığı tabancayı havaya doğrultarak katılan sanıklar ... ve ...'ya yönelik olarak "İkinizi de vuracağım" diyerek ateş etmek istediği ancak tabancanın tutukluk yaptığı ve ateş almadığı, sanık ...'ın eylemini gören görevli polis memuru ... ...'in katılan sanık ...'ı durdurmaya ve engellenmeye çalışıldığı,

sanık ...'ın önce görevli polis memurundan kurtularak kaçtığı sonrasında, görevli polis memurları tarafından yakalandığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın aşamalarda alınan savunmasında "... pazarda ... ve ...'la karşılaştık, herhangi bir neden olmadığı halde bu ikisi bize sataştı, ... bize karşı "Daha ne geziniyorsunuz, oğlumuzu öldürdünüz, bizidemi öldüreceksiniz, buraları terk edin, yoksa sizi öldüreceğiz, defolun gidin" vb. Gibi sözler söyledi, ... anneme saldırdı, ...'da bana saldırdı esasen biz kavga başlatma niyetinde değildik, geri çekildik bu sırada trafik polisi olan ... isimli polis memuru olay yerine geldi, olayı ayırmaya çalıştı, tam bu esnada pazarcılık yapan ... ... ve ... ...'da olay yerine geldi, onlarda diğerleri gibi bize saldırmaya çalıştılar,

bu esnada ... yine bana yönelik "Seni öldüreceğiz" vb. Sözler sarfetti, polis memuru yeterli olamadı, bunun üzerine ben vefat eden eniştem ...'tan bana kalan ruhsatsız tabancayı çıkarttım, bu şahısların dağılması amacıyla havaya ateş etmek istedim, ancak tutukluk yaptı, bu esnada trafik polisi ... arkamdan bana sarıldı, herhangi bir şey yapmamam için beni engelledi, .." şeklinde tevil yolu savunmada bulunmuştur.

3. Katılan ...'ın aşamalarda alınan beyanında "...ikinizide vuracağım dediğini, bağrı açıp vur dediğini bu sırada pazarda bulunan askerlerin kendisini tuttuğunu, Eşi ...'nin de ...'in yanına gidip tartışmaya başladıklarını, ...'nin eliyle ...'nin omzuna vurduğunu sonrasında ...'ın da eliyle ...'nin bağrına vurmaya başladığını ...'nin yere düştüğünü, ...'ın belinden silahını çektiğini, namluya mermi verdiğini 1-2 fişeğin yere düştüğünü, silahı yere düşen ...'ye doğrulttuğunu, ikinizide vuracağım..." şeklinde diğer katılan ...'la benzer beyanlarda bulunmuştur.

4. Olay günü olaya müdahale eden polis memuru tanık Y.Ö'nin alınan beyanlarında özetle sanığın silahı belinden çıkardığını, silahın mekanizmasını çıkarıp ağzına mermiyi verdiğini ve havaya doğru silahı kaldırdığını doğrulamıştır. 5. Bozma sonrası sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.

Tebliğnamedeki Düşme İsteyen Görüş ve Sanığın Zamanaşımına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Yasa'nın 106/2-a maddelerine uyan silahla tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.01.2018 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 27.10.2021 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek; suç tarihi olan 07.03.2008 gününden karar tarihine kadar geçmediği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Sanığın Beraat Etmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Katılanların beyanı, tanık beyanları, sanığın tevil yollu savunması, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında ve tüm dosya kapsamından sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. C.

Vesaireye İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR