Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/15468 K.2025/5483

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun, sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında bozma öncesi verilen, İstanbul Anadolu 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli kararı ile erteli 12 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyet hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, bozma sonrası kurulan hükümde sonuç cezanın nitelikli tehdit suçundan 12 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmek ve cezanın ertelenmesine karar verilmek suretiyle sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafinin temyiz istekleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına, ''1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan nitelikli tehdit suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezasının 12 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesine,