Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/15927 K.2025/6226

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.04.2015 tarih ve 2015/790 Esas sayılı iddianamesi ile; tehdit, hakaret, basit yaralama ve hakkı olmayan yere tecavüz etme suçlarından kamu davası açıldığı,

Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılamada, mahkemenin 18.06.2015 tarih ve 2015/348 Esas 2015/698 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında diğer suçlar yönünden hüküm kurulurken, hakaret ve tehdit suçları bakımından hüküm kurulmadığı, bu hususun 03.11.2022 tarihli tutanakla belirlenerek sanıklar hakkında tehdit ve hakaret suçlarından yeni esas kaydı alınarak Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2022/795 Esas sayılı dosyası üzerinden yargılama yapıldığı anlaşılmıştır.

İstinaf mahkemeleri 20.07.2016 tarihinden itibaren faaliyete geçtiğinden bu tarihten önce verilen nihai hükümler kesinleşinceye kadar, 5320 sayılı Ceza Muhakeme Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi birinci fıkrası uyarınca, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunundaki usule göre, istinaf değil, temyiz kanun yoluna tâbidirler.

Sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan yapılan yargılama sonunda bu hükümle ilgili Yargıtay incelemesi yapılmış ise de; tehdit ve hakaret suçlarından yapılan yargılamada hükmün Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle, karar tarihi itibariyle bu hükmün istinaf kanun yoluna tâbi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.