Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/16288 K.2023/10762

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Seferihisar Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2012 tarihli 2011/2132 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2014 tarihli ve 2014/635 Esas, 2014/726 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasından çevrilen 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2014 tarihli ve 2014/635 Esas, 2014/726 Karar sayılı kararının sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 12.11.2018 tarihli ve 2016/6009 Esas, 2018/19322 Karar sayılı kararı ile, "02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek,

uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıklar ... ve ...'un hukuki durumlarının bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine, Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2019/284 Esas, 2021/738 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilerek, atılı suçu iştirak birliği içerisinde işlediği ...'un ise mahkûmiyetine karar verilmiştir.

5. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2019/284 Esas, 2021/738 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 16.05.2022 tarihli ve 2021/42105 Esas, 2022/12272 Karar sayılı kararı ile, "TCK’nın 106. maddesinde “Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikayeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.” şeklindeki düzenlemenin yer alması karşısında, sanığın katılanın yakını olan eşini kastederek “O gelecek gününü göstereceğim ona” demesi biçiminde gerçekleşen olayda, sanığın mahkûmiyeti yerine yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine, Seferihisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2022/1310 Esas, 2022/1750 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan açılan davanın, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrası, 67 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi. Zamanaşımı süresinin dolmaması sebebiyle davanın düşürülemeyeceğine ilişkindir. III.OLAY VE OLGULAR Sanığın, katılanın yakını olan eşini kastederek “O gelecek gününü göstereceğim ona” diyerek 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde anlatılan tehdit suçunu işlediği anlaşılmıştır. GEREKÇE 1. Zamanaşımı Süresinin Dolmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden.

Sanık ile birlikte atılı tehdit suçunu iştirak halinde işleyen ... hakkında 28.04.2021 tarihinde mahkûmiyet kararı verilmesi karşısında, zamanaşımı süresinin dolmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmuştur. Ancak.

2. Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasına uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihi olan 01.04.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçtiği belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Seferihisar

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2022/1310 Esas, 2022/1750 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak,